Kościół św. Mikołaja w Lubli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Mikołaja w Lubli
Distinctive emblem for cultural property.svg 2 z dnia 15.10.1948 r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół św. Mikołaja w Lubli
Państwo  Polska
Miejscowość Lubla
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Mikołaja w Lubli
Wezwanie św. Mikołaja
Położenie na mapie gminy Frysztak
Mapa lokalizacyjna gminy Frysztak
Lubla, kościół
Lubla, kościół
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubla, kościół
Lubla, kościół
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Lubla, kościół
Lubla, kościół
Położenie na mapie powiatu strzyżowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu strzyżowskiego
Lubla, kościół
Lubla, kościół
Ziemia49°48′08,1″N 21°35′09,4″E/49,802250 21,585944

Kościół św. Mikołaja w Lublipóźnogotycki, drewniany kościół parafialny pw. św. Mikołaja w Lubli, wybudowany w XV wieku, przebudowany najprawdopodobniej ok.1611, jeden z najcenniejszych zabytków drewnianych Pogórza Strzyżowskiego.

Zastosowany w budowli system konstrukcyjny więźbowo-zaskrzynieniowo-zaczepowy jest charakterystyczny dla najstarszych kościołów drewnianych Małopolski południowo-wschodniej, zachowała się pierwotna konstrukcja więźby dachowej – storczykowej. Obiekt znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego (trasa VIII – jasielsko-dębicko-ropczycka).

Zabytek grupy I zbudowany, z racji założenia parafii, przez opata cystersów Mikołaja Grota (?) około połowy XV wieku, orientowany, konstrukcji zrębowej, na kamiennym podmurowaniu, z wieżą konstrukcji słupowo-ramowej. Ściany oszalowane z zewnątrz wzmocnione są lisicami. Poprzednio istniała prawdopodobnie kaplica dojazdowa na pagórku zwanym Świętą Trójcą (od strony wschodniej obecnego kościoła).

Świątynia była wiele razy remontowana, szczególnie w latach: 1838, 1862, 1928, 1945-1946. Wieżę zbudowano w 1793 jednak w sierpniu 1944 została zniszczona. Zrekonstruowano ją w 1995. Ołtarze w stylu barokowym pochodzą z lat 1709, 1769. Polichromię odnawiano w 1880, 1929, 1968 i złocenie w 1970 r. Stare organy pochodziły z XVII wieku, obecne 11-głosowe z 1962.

Na szczególną uwagę wewnątrz świątyni zasługują:

  • barokowy krucyfiks na belce tęczowej z XVII wieku,
  • rokokowe aniołki (sześć) z XVIII wieku,
  • dwa portale zakończone oślim grzbietem z przełomu XV/XVI wieku,
  • rokokowa ambona z 1778,
  • późnogotyckie obrazy malowane na desce (przemalowane na początku XX wieku),
  • gotycki obraz Misericordia Domini zapewne z XV wieku,
  • późnobarokowy konfesjonał z końca XVII wieku,
  • rzeźby i obrazy wykonywane od XVII do XIX wieku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]