Osiek Jasielski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°38′7″N 21°29′28″E
- błąd 39 m
WD 49°37'59.9"N, 21°28'59.9"E, 49°40'N, 21°30'E
- błąd 14 m
Odległość 635 m
Osiek Jasielski
wieś
Ilustracja
Zabytkowy kościół drewniany (z ok. 1419)
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat jasielski
Gmina Osiek Jasielski
Liczba ludności (2013-04-19) 705[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-223[2]
Tablice rejestracyjne RJS
SIMC 0358612
Położenie na mapie gminy Osiek Jasielski
Mapa konturowa gminy Osiek Jasielski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Osiek Jasielski”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Osiek Jasielski”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Osiek Jasielski”
Położenie na mapie powiatu jasielskiego
Mapa konturowa powiatu jasielskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Osiek Jasielski”
Ziemia49°38′07″N 21°29′28″E/49,635278 21,491111

Osiek Jasielskiwieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, siedziba gminy Osiek Jasielski[3]. Miejscowość leży nad Wisłoką. Osiek uzyskał lokację miejską w 1399 roku, zdegradowany po 1661 roku[4].

Osiek uzyskał lokację miejską przed 1365 rokiem, zdegradowany w 1934 roku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Osiek Jasielski[5][3][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0358629 Pod Dębiną część wsi
0358635 Pod Górą część wsi
0358641 Pod Skałą część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Osieku pochodzi z XIV wieku. W 1365 roku Kazimierz Wielki nadał miejscowości magdeburskie prawa miejskie[7]. Jako miasto królewskie Osiek otrzymał przywileje handlowe i celne. Powstał tu także zamek obronny, którego ślady znajdują się w południowej części miejscowości. Nazwany został „kocim zamkiem", co wskazywałoby, że ruiny mogły być wykorzystane czasowo na obozowisko przybyłych z południa wychodźców religijnych. Zamek osiecki był jednym z szeregu zamków broniących południowej granicy Polski[7]. Dzierżawcami starostwa osieckiego byli Stadniccy. W drugiej połowie XVI w. oraz w latach 1603, 1606, 1607 i 1618 mieszczanie osieccy wnosili przeciw nim skargi do sądu grodzkiego w Bieczu i do króla, że przez bicie, więzienie i inne formy przemocy zmuszeni są do odrabiania pańszczyzny[7].
W 1762 r. starostwo stało się własnością księcia Giedrojcia, ostatniego starosty królewskiego. Podczas zaboru austriackiego zarządzali Osiekiem Braniccy, Sanguszkowie, Gaszyńscy i Janiszewscy[7]. Osiek był wielokrotnie dewastowany podczas napaści wrogich wojsk (w 1474, 1655-56, 1657, 1704-09 oraz w czasie I i II wojny światowej).

Drewniany kościół pw. Przemienienia Pańskiego[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się kościół parafialny pw. Przemienienia Pańskiego wzniesiony około 1419 r. Jest to jeden z najstarszych kościołów drewnianych w Polsce. Około 1640 r. świątynię poddano gruntownej przebudowie i rozbudowie (m.in. dostawienie dzwonnicy do zachodniej ściany kościoła). Kościół otoczony jest kamiennymi sobotami. Wnętrze ozdobione jest bardzo cenną neobarokową XIX-wieczną polichromią. Kościół należy do wyjątkowych w drewnianej architekturze sakralnej przykładów rozwiązania bazylikowego. Wewnątrz na szczególną uwagę zasługują:

Kościół znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona zaleze.com
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 878 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. a b Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 58-59.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  7. a b c d Władysław Sarna: "Opis powiatu jasielskiego". Rerint pracy z 1908, wydany przez PUW Roksana, str. 444-457, ​ISBN 83-7343-071-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]