Kościół Notre Dame de l'Assomption w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Église Notre-Dame-de-l’Assomption
Distinctive emblem for cultural property.svg PA00085794
Fasada kościoła, stan na rok 2016
Fasada kościoła, stan na rok 2016
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Ziemia 48°52′03″N 2°19′32″E/48,867500 2,325556

Kościół Notre-Dame-de-l’Assomption (Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej) – klasycystyczny kościół w 1. okręgu paryskim (Place Maurice-Barres), jeden z najcenniejszych zabytków na terenie miasta Paryża, administrowany przez polską wspólnotę religijną[1].

Historia[edytuj]

Kościół został wzniesiony w XVII wieku według projektu Charles’a Errarda. Świadomie dokonał on wyraźnego nawiązania do architektury włoskiej, której był fascynatem, tworząc obiekt zbliżony formą do antycznych świątyń. Obiekt sfinansowali jezuici oraz zakon Sióstr od Wniebowzięcia, którzy jednak nie byli zadowoleni z powstałego kościoła. Errard oskarżył wówczas dozorującego prace architekta Chéreta o samowolną zmianę planów budowy. Atmosfera wzajemnych oskarżeń praktycznie uniemożliwiła dalsze prace nad obiektem, który pozostał w obecnym kształcie, zaś dodatkowo zdemolowany został podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej.

Polska wspólnota opiekuje się budynkiem od 1884 roku. W roku 1838 w kościele przez trzy miesiące prowizorycznie pochowany był Charles de Talleyrand-Périgord, zanim zakończono budowę jego nagrobka w Valençay.

Architektura[edytuj]

Wnętrze kościoła

Zasadnicza, przeznaczona do kultu część obiektu wzniesiona jest na planie koła o 24-metrowej średnicy. Skromnie dekorowany z zewnątrz, opiera się na sześciu kolumnach korynckich podtrzymujących fronton oraz kopułę. Zarówno na poziomie frontonu, budynków mieszkalnych łączących się z kościołem, jak i na poziomie kopuły znajdują się płaskorzeźby z motywami roślinnymi. Kopuła posiada rząd prostokątnych, obecnie zaciemnionych okien, oraz nisz przeznaczonych na nigdy niewykonane posągi. Kopułę od wewnątrz zdobi fresk Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Charlesa de la Fosse (1636-1716), wykonany w latach 1676-1680. Fresk ma 120 m2 powierzchni. W ołtarzu znajduje się Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny autorstwa Josepha Marii Viena (1716-1809), na prawo od wejścia znajduje się Pokłon Trzech Króli Carla van Loo (1705-1765). Ponadto dekorację wnętrza stanowią korynckie pilastry (obecne również na fasadzie budynków mieszkalnych), rząd rzeźb ustawionych w specjalnie do tego celu przygotowanych niszach oraz plafon. Kościół nie posiada ołtarza głównego, jedynie obraz Chrystusa oraz wstawioną przez społeczność polską kopię wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej. Zarówno fronton, jak i kopułę wieńczy krzyż.

Polska parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Paryżu[edytuj]

Arcybiskup Paryża Denys Auguste Affre w 1844 roku przekazał ten kościół Polskiej Misji Katolickiej we Francji i od tego czasu stanowi główną świątynię polskiej emigracji we Francji i zarazem najważniejszy "kościół polski" w Paryżu.

Opiekę duszpasterską stanowią kapłani przyległej do kościoła polskiej parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, której obecnym proboszczem (od 2016 r.) jest ks. mgr Paweł Witkowski[2].

Przypisy