Kościół Santa Maria Maddalena w Genui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Santa Maria Maddalena w Genui
Chiesa di Santa Maria Maddalena a Genova
Kościół parafialny
Ilustracja
Fasada kościoła
Państwo  Włochy
Miejscowość Genua
Adres Chiesa di Santa Maria Maddalena, Piazza della Maddalena, 11, 16124 Genova, Italia
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Archidiecezja Genui
Wezwanie św. Marii Magdaleny
Wspomnienie liturgiczne 22 lipca (święto)
Położenie na mapie Genui
Mapa lokalizacyjna Genui
Kościół Santa Maria Maddalena w Genui
Kościół Santa Maria Maddalena w Genui
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Kościół Santa Maria Maddalena w Genui
Kościół Santa Maria Maddalena w Genui
Położenie na mapie Ligurii
Mapa lokalizacyjna Ligurii
Kościół Santa Maria Maddalena w Genui
Kościół Santa Maria Maddalena w Genui
Ziemia44°24′37,76″N 8°56′00,75″E/44,410489 8,933542

Kościół Santa Maria Maddalena e San Gerolamo Emiliani (pol. kościół św. Marii Magdaleny i św. Hieronima Emilianiego) – rzymskokatolicki kościół w Genui, należący do Zgromadzenia Ojców Somasków. Jest kościołem parafialnym parafii pod tym samym wezwaniem, należącej do dekanatu Centro Ovest w Archidiecezji Genui[1].

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

Poprzednie kościoły[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy obiekt dedykowany św. Marii Magdalenie istniał na obszarze między Luccoli a Fossatello już w IX wieku[2]. W 1140 roku kościół został uszkodzony przez pożar[3]. Pod koniec XIII wieku pełnił funkcje parafialne[2]. W 1480 roku stał się komturią. W latach 1572–1575 należał do teatynów. 26 września 1575 roku do kościoła zaproszono Zgromadzenie Ojców Somasków. Na mocy bulli papieskiej z lipca 1576 roku została im powierzona parafia i prepozytura, które 5 października 1576 roku objęli w posiadanie[4]. Kompleks wkrótce okazał się niewystarczający dla potrzeb nowej wspólnoty religijnej[2]. Pierwszy program prac związanych z rozbudową kościoła powstał w 1577 roku[4]. Rozpoczęto w tym celu wykup przyległych parceli. W 1581 roku Franco Lercari, właściciel jednego z budynków zbudowanych przy pobliskiej Strada Nuova, zgodził się sfinansować rozbudowę świątyni zamian za prawo patronatu. Wykonanie projektu jednonawowego kościoła powierzono Giovanniemu Ponzello, ale projektu tego nigdy nie zrealizowano. W 1585 roku Gio Batta Spinola zawarł nową umowę z architektem Andreą Ceresolą, która zakładała całkowitą przebudowę obiektu. Plan przewidywał przede wszystkim skierowanie kościoła wraz prezbiterium na zachód, ułatwiając tym samym jego wbudowanie w tkankę miejską Strada Nuova[2]. Prace rozpoczęły się w roku 1585, a we wrześniu 1587 roku kościół został ukończony. W 1589 roku wzniesiono przed nim portyk, wsparty na marmurowych kolumnach[4]. Kościół był jednonawowy z głębokimi kaplicami bocznymi, flankowanymi podwójnymi pilastrami i zakończony niewielkim prezbiterium. Do wnętrza prowadziły cztery wejścia (trzy w fasadzie i jedno z boku). Prace budowlane, nadzorowane bezpośrednio przez samego Ceresolę, przebiegały szybko i zostały ukończone w 1589 roku wraz ze wzniesieniem portyku przed fasadą (jedyny jego zachowany fragment odbudowano podczas prac restauracyjnych w 1911 roku)[2].

Obecny kościół[edytuj | edytuj kod]

W 1635 roku Somaskowie postanowili wznieść nowy obiekt, którego projekt (nieznanego autora) przedłożyli Spinoli, uzyskując jego finansowanie; według planu miała to być trzynawowa bazylika z podwójnymi kolumnami, dzielącymi jej wnętrze, posadowiona na tym samym obrysie co poprzednia świątynia, ale przedłożona o zlikwidowany portyk[2]. W 1646 roku prace budowlane zostały zawieszone. Wznowiono je w 1660 roku, a w roku następnym zostały zasadniczo ukończone. Wystrój wnętrza miał miejsce w czasach późniejszych: 1679 i 1729 roku, zaś dekorację fasady ukończono dopiero w 1911 roku. 28 września 1755 roku kościół został konsekrowany przez arcybiskupa Giuseppe Marię Saporitiego[4].

Kościół św. Marii Magdaleny w Genui jest najstarszą siedzibą zgromadzenia zakonnego Somasków poza Somascą[5]. 3 lipca 2016 roku na życzenie papieża Franciszka Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dekretem podpisanym przez kardynała Roberta Saraha podniosła dotychczasowe wspomnienie św. Marii Magdaleny do rangi święta[6].

Wystrój wnętrza[edytuj | edytuj kod]

Dekoracje malarskie były realizowane w kolejnych etapach, od końca XVII do połowy XVIII wieku. Najważniejszy z nich jest cykl Sebastiana Galeottiego, który w 1729 roku pokrył freskami sklepienie nawy głównej i kopuły (Chwała św. Marii Magdaleny), prezbiterium i absydy. Malowidła w zakończeniach ramion transeptu zrealizował Sigismondo Betti w 1737 roku. Pozostałe freski są dziełem takich artystów jak: Giovanni Battista Parodi, Paolo Gerolamo Piola i Domenico Parodi[3].

Wśród zachowanych dzieł znajduje się też obraz Madonna z Dzieciątkiem, św. Mikołajem i św.Marią Magdaleną pędzla Bernarda Castella, XVII-wieczny posąg Madonny z Dzieciątkiem, drewniana, polichromowana grupa rzeźbiarska Św. Hieronim Emiliani, krucyfiks i aniołowie dłuta Agostina Storace z 1747 roku oraz kilka płócien poświęconych tematowi Pasji pędzla Giovanniego Enrica Vaymera i Giacoma Antonia Boniego z 1717 roku[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Parrocchiemap.it: Parrocchia di S. Maria Maddalena e S. Gerolamo Emiliani (wł.). www.pmap.it. [dostęp 2018-08-21].
  2. a b c d e f Cultura in Liguria: Chiesa di Santa Maria Maddalena a Genova (wł.). www.culturainliguria.it. [dostęp 2018-08-21].
  3. a b c I palazzi dei Rolli di Genova: Chiesa di Santa Maria Maddalena (wł.). www.irolli.it. [dostęp 2018-08-21].
  4. a b c d Archidiocesi di Genova: S. Maria Maddalena e S. Gerolamo Emiliani (wł.). www.diocesi.genova.it. [dostęp 2018-08-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-21)].
  5. Padri Somaschi: Casa della Maddalena (wł.). www.somaschi.net. [dostęp 2018-08-21].
  6. Andrea Tornielli: Il Papa istituisce la festa di Maria Maddalena (wł.). La Stampa. [dostęp 2018-08-21].