Kościół Trójcy Przenajświętszej w Iszkołdzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Trójcy Przenajświętszej
w Iszkołdzi
Ilustracja
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Iszkołdzi
Państwo

 Białoruś

Miejscowość

Iszkołdź

Typ budynku

kościół

Styl architektoniczny

gotycki

Inwestor

Mikołaj Niemirowicz

Rozpoczęcie budowy

przed 1471

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Trójcy Przenajświętszejw Iszkołdzi”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół Trójcy Przenajświętszejw Iszkołdzi”
Ziemia53°20′05″N 26°21′55″E/53,334722 26,365278

Kościół Trójcy Przenajświętszej w Iszkołdzi znajduje się we wsi Iszkołdź na terenie obecnej Białorusi w rejonie baranowickim obwodu brzeskiego i jest obecnie najstarszym kościołem rzymskokatolickim na terenie tego kraju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół (krótka hala nakryta w prezbiterium sklepieniem kryształowym) wzniesiony został z fundacji starosty witebskiego i smoleńskiego Mikołaja Niemirowicza[1] (Mikołaja Niemiry[2]) około roku 1472 w stylu gotyckim. Położony na niewielkim wzniesieniu. W połowie XVI wieku kolejny właściciel majątku Mikołaj Czarny Radziwiłł zamienił kościół katolicki na zbór kalwiński. W tym okresie zniszczeniu uległ mur cmentarny otaczający kościół[1]. W 1641 znów zaczął pełnić funkcję kościoła przywrócony do tej funkcji przez Radziwiłłów.

W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1654-1667 kościół został zniszczony. Od 1793 na terenie Imperium Rosyjskiego. W wyniku represji po powstaniu styczniowym w roku 1866 władze carskie zakazały odprawiania mszy, a w 1868 kościół został zamieniony na cerkiew i przebudowany.

Kościół jako cerkiew w 1876 na rycinie Napoleona Ordy

W 1918 po odzyskaniu niepodległości przez Polskę zwrócony katolikom. Od 1945 znalazł się na terytorium ZSRR. Władze radzieckie zamknęły kościół w 1969, jednak dzięki postawie ludności nie został on zdewastowany[3]. Po roku 1991, już w granicach niepodległej Białorusi, został zwrócony wiernym i wyremontowany.

Pomnik[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu kościoła znajduje się symboliczny grób Wincentego Łotarewicza, proboszcza parafii katolickiej w Iszkołdzi. Został on aresztowany w 1919 roku przez bolszewików, uwięziony w Mirze, rozstrzelany 19 marca tego samego roku i pochowany w nieznanym miejscu. Symboliczną mogiłę parafianie wznieśli na początku lat 20. XX wieku. Nagrobek ma formę czarnego granitowego kamienia zwieńczonego krzyżem łacińskim. Znajduje się na nim napis: Ksiądz Wincenty Łotarewicz/Żył lat 38. Zamordowany przez wrogów Kościoła 19 marca 1919 roku w zamku Mirskim[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Iszkołdź w Rzeczpospolita wirtualna. [dostęp 2013-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)].
  2. Ziemia Lidzka
  3. Tu serca mówią cały czas po polsku.. tchr.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)]. List Rady Fundacji im. Kard. Augusta Hlonda nr 3/2003 (kopia z Internet Archive)
  4. Ronny Heidenreich: Zachodniaja Biełaruś. Bresckaja wobłasć. W: Miescy pamiaci achwiarau kamunizmu u Biełarusi. s. 132.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]