Kościół konkatedralny pw. św. Aleksandra w Kijowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Konkatedralny św. Aleksandra w Kijowie
Ilustracja
Kościół św. Aleksandra. Znajduje się w centrum Kijowa na terenie dawnej Lackiej Słobody w dzielnicy Stare Miasto.
Państwo  Ukraina
Miejscowość Kijów
Adres Kościelna
Typ budynku kościół
Styl architektoniczny klasycyzm
Architekt Vincenz Beretti
Inwestor polska gmina kupiecka
Rozpoczęcie budowy 1817
Ukończenie budowy 1842
Ważniejsze przebudowy 1992
Pierwszy właściciel parafia katolicka
Położenie na mapie Kijowa
Mapa lokalizacyjna Kijowa
Kościół Konkatedralny św. Aleksandra w Kijowie
Kościół Konkatedralny św. Aleksandra w Kijowie
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Kościół Konkatedralny św. Aleksandra w Kijowie
Kościół Konkatedralny św. Aleksandra w Kijowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kościół Konkatedralny św. Aleksandra w Kijowie
Kościół Konkatedralny św. Aleksandra w Kijowie
Ziemia50°27′11,71″N 30°31′29,54″E/50,453253 30,524872

Kościół Katedralny pw. św. Aleksandra w Kijowie (ukr. Костел Святого Олександра, Kosteł Swiatoho Ołeksandra) – rzymskokatolicka świątynia zbudowana w latach 1817–1842 na planie krzyża, z kopułą na skrzyżowaniu naw w stylu klasycystycznym. Kościół znajduje się na terenie dawnego kwartału polskiej gminy kupieckiej na Lackiej Słobodzie (Woli Polskiej), vis-à-vis Placu Niepodległości i Bramy Lackiej, przy ulicy Kościelnej 17.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Dla upamiętnienia wizyty cara Aleksandra I w Kijowie ziemianie polscy z Antonim Sawickim na czele zbudowali za jego zgodą kościół katolicki pod wezwaniem św. Aleksandra. Budowano go w latach 1817-1842 pod kierunkiem Vincenza Berettiego[1]. Wcześniej w Kijowie funkcjonował drewniany kościół rzymskokatolicki pw. Zwiastowania NMP, benedykowany w 1798 przez archidiakona Stanisława Steckiego, Katedra św. Zofii w Kijowie oraz nieistniejące już wtedy: kościół NMP zakony benedyktynów, kościół św. Jacka zakonu dominikanów i jezuitów.

W 1801 do Kijowa przybyła połowa dominikanów z klasztoru w Czarnobylu, którzy mieli tu "szczupły" drewniany klasztor. Kościół ten spłonął w 1823, a nabożeństwo odprawiano w kaplicy klasztornej. W 1823 władze carskie klasztor skasowały, a dominikanów usunięto z Kijowa w 1832, na skutek represji popowstaniowych. Nowy kościół murowany wybudowano 1817-1842 na placu w środku dawnej Słobody Lackiej, pomiędzy Kreszczatykiem a Starym Kijowem pw. św. Aleksandra. Kaplica cmentarna tegoż kościoła znajdowała się na starym cmentarzu na górze Batyja[2]

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Do wnętrza świątyni wchodzi się po paradnych schodach i przez monumentalny portyk z czterema kolumnami toskańskimi nakrytymi frontonem. Po obu jego stronach zbudowano dwie okrągło zakończone niewielkie dzwonnice. Kościół był miejscem polskich manifestacji patriotycznych przed wybuchem Powstania styczniowego. W 1879 roku w tym kościele został ochrzczony przyszły malarz Kazimierz Malewicz[3]. Lepsze czasy dla świątyni nastały po 1905, kiedy zelżał nacisk caratu na religie inne niż prawosławna. W czasach sowieckich w kościele urządzono planetarium. Obecnie świątynia po koniecznym remoncie znów jest konkatedrą diecezji kijowsko-żytomierskiej. Jest jednym z czterech kościołów rzymskokatolickich w Kijowie. Mieści się przy zbiegu ulic Kostiolnej i Trochswiatitielskiej.

Kościół św. Aleksandra na rysunku Tarasa Szewczenki

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Podhorodecki. Dzieje Kijowa. 1982
  2. Jan Skarbek. Źródła do dziejów rozgraniczenia diecezji łacińskich w Cesarstwie Rosyjskim w połowie XIX wieku: cz. 1. Diecezja kamieniecka. Diecezja łucko-żytomierska. 2000. str. 116
  3. http://oldkyiv.org.ua/data/ol_kostel.php?lang=ru

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • O. Aleksejczuk, Kijów i okolice, Pascal, Bielsko-Biała, 2006, ​ISBN 83-7304-546-5
  • A. Strojny. Kijów. Miasto złotych kopuł, Bezdroża.