Kocioł warzelny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zabytkowy kocioł warzelny

Kocioł warzelny – rodzaj kadzi browarnej przystosowanej do gotowania brzeczki piwnej[1]. U starożytnych Sumerów i Egipcjan kocioł warzelny wykonany był z gliny, a podgrzewanie brzeczki odbywało się poprzez wrzucenie do kotła rozgrzanych kamieni. W średniowieczu kotły wykonywano z miedzi i stawiano je na palenisku. Obecnie kotły wykonuje się z blach miedzianych lub stalowych i ogrzewa parą pod ciśnieniem[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Leszek Rum: Ilustrowany leksykon piwa. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2005, s. 162. ISBN 83-89738-20-1.
  2. Wolfgang Kunze: Technologia piwa i słodu. Warszawa: Piwochmiel/VLB Berlin, 1999, s. 238-258. ISBN 978-3-921690-49-9.