Kod alfanumeryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kod alfanumeryczny (ang.) alphanumeric codekod w którym do zapisu napisów i liczb, przedstawianych jako ciągi cyfr, używa się określonych w danym kodzie znaków[1]. W technice cyfrowej określonym znakom kodu nadaje się wartości liczbowe.

Przykładami kodów alfanumerycznych są kody: ASCII ISO/IEC 646, ISO 8859, Unicode, EBCDIC, Windows-1250.

Niektóre z kodów dopuszczają także kody sterujące, znaki diakrytyczne i znaki specjalne np. Unicode.

Przypisy