Konkatedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mohylewie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkatedra Wniebowzięcia NMP
i św. Stanisława w Mohylewie
Конкафедра Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі
konkatedra
Ilustracja
Fasada kościoła
Państwo  Białoruś
Miejscowość Mohylew
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława w Mohylewie
Wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie bł. Bolesławy Lament
Położenie na mapie Mohylewa
Mapa lokalizacyjna Mohylewa
Konkatedra Wniebowzięcia NMPi św. Stanisława w Mohylewie
Konkatedra Wniebowzięcia NMP
i św. Stanisława w Mohylewie
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Konkatedra Wniebowzięcia NMPi św. Stanisława w Mohylewie
Konkatedra Wniebowzięcia NMP
i św. Stanisława w Mohylewie
Ziemia53°53′54″N 30°20′02″E/53,898333 30,333889

Konkatedra Wniebowzięcia NMP i św. Stanisława w Mohylewie (biał. Конкатедра Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі, dawniej: kościół karmelicki, kościół św. Stanisława w Mohylewie, biał. Касцёл Св. Станіслава) – konkatedra archidiecezji mińsko-mohylewskiej znajdująca się w Mohylewie.

Historia[edytuj]

Drewniana świątynia pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny została wybudowana na miejscu obecnej Katedry w 1692. Przy kościele osadzono ojców karmelitów. W latach 1738–1752 wzniesiono murowany kościół, który zastąpił drewnianą świątynię. W 1783 wezwanie kościoła zmieniono na św. Stanisława i nadano mu godność katedry archidiecezji mohylewskiej.

Church of Saint Stanislaus, Mahiloŭ.jpg

W latach 1773–1782 (według innych źródeł w 1788) staraniem bp. Stanisława Bohusza Siestrzeńcewicza przebudowano fasadę kościoła w stylu klasycystycznym, rozebrano górne części wież, do fasady dobudowano czterokolumnowy portyk z kolumnami jońskimi, a od południowej strony prezbiterium dobudowano pomieszczenia seminaryjne oraz drukarnię zakończone wieżyczkami o kształcie zbliżonym do rotundy. W 1783 wezwanie kościoła i głównego ołtarza zmieniono na św. Stanisława i nadano mu godność katedry archidiecezji mohylewskiej.

Po zniszczeniu w 1810 świątynię po raz kolejny przebudowano. Wewnątrz kościoła znajdowały się freski namalowane w latach 1765–1767, 1780 i 1860 przez artystów: Głowackiego, Piotrowskiego i Fursta. Po zamknięciu pobernardyńskiego kościoła św. Antoniego w 1865 r. przeniesiono z niego uznawany za cudowny obraz św. Antoniego - patrona Mohylewa. Obraz zaginął podczas II wojny światowej[1].

W czasach sowieckich od 1935 w świątyni mieściło się archiwum NKWD, a w latach 1964–1986 Archiwum Państwowe Obwodu Mohylewskiego.

W latach 1990–1996 staraniami proboszcza i wiernych przeprowadzono odbudowę i odnowę kościoła oraz przywrócono jego pierwotną funkcję sakralną. Dnia 13 lipca 1996 kardynał Kazimierz Świątek dokonał ponownej konsekracji kościoła. Od 1991 jest to konkatedra archidiecezji mińsko-mohylewskiej.

Architektura[edytuj]

Świątynia jest trójnawową bazyliką. W centrum szerokiej fasady znajduje się monumentalny czterokolumnowy portyk z trójkątnym frontonem, flankowany przez dwie trójkondygnacyjne czworoboczne wieże, o górnych kondygnacjach ośmiobocznych, nakrytych kopułowymi hełmami.

Wieże i ściany boczne kościoła ozdabiają pilastry i szerokie gzymsy. Wnętrze zdobi jeden z najcenniejszych na Białorusi zespołów fresków wykonanych w drugiej połowie XVIII wieku, uzupełnionych nowymi malowidłami w drugiej połowie XIX wieku.

Malowidła, w iluzjonistycznej oprawie przypominającej formy architektoniczne, przedstawiają motywy ewangeliczne, biblijne i historyczne.

Bogate wyposażenie pochodzi z ofiarności wiernych oraz ze zrabowanych i zniszczonych przez Sowietów kościołów Białorusi.

Nawa główna

Bibliografia[edytuj]

  • red. A. A. Voinaŭ [et al.], "Architektura Biełarusi: encyklapiedyčny daviednik", Mińsk 1993, s. 289-290

Linki zewnętrzne[edytuj]