Korkowiec amurski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Korkowiec amurski
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

mydleńcowce

Rodzina

rutowate

Rodzaj

korkowiec

Gatunek

korkowiec amurski

Nazwa systematyczna
Phellodendron amurense Rupr.
Bull. Cl. Phys.-Math. Acad. Imp. Sci. Saint-Pétersbourg 15:353. 1857[3]

Korkowiec amurski (Phellodendron amurense Rupr.) – gatunek drzewa z rodziny rutowatych, pochodzący z wschodniej Rosji, północnych Chin, Korei, Mandżurii i Japonii[4]. Jest uprawiany w wielu krajach Azji, Ameryki Północnej i Europy, również w Polsce.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo do 15 m wysokości, o nisko osadzonej i spłaszczonej koronie. Wcześnie zaczyna owocować, bo już w wieku 5 lat.
Pędy
Pąki małe, ukryte w nasadach ogonków liściowych. Nie posiadają łusek. Kora jasnoszara, korkowa, głęboko spękana. Młode gałązki są żółtawoszare.
Niedojrzałe owoce
Kora
Liście
Ulistnienie nakrzyżległe. Liście pierzaste, z przejrzystymi gruczołami na brzegu, żółknące jesienią, po roztarciu pachnące terpentyną.
Kwiaty
Roślina dwupienna. Kwiaty żółtozielone, rozdzielnopłciowe, niepozorne, zebrane w wiechy.
Owoc
Czarny pestkowiec, zasychający po dojrzeniu i długo utrzymujący się na drzewie, czasami do wiosny. Ma średnicę ok. 1 cm, kulisty lub gruszkowaty kształt i zawiera 5 nasion.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze swojego występowania rośnie w dolinach rzek oraz w lasach liściastych i mieszanych. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby i wytrzymuje zacienienie. Jest bardzo wytrzymały na mróz, może być uprawiany w strefach 3-9[5]. Zakwita w czerwcu. Owocuje zwykle co 2 lata. Rośnie szybko, żyje do 300 lat.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-02] (ang.).
  3. The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
  4. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-10].
  5. Geoffrey Burnie i inni, Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag GmbH, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]