Kosmos 111

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kosmos 111
Luna-10.jpg
Inne nazwy E-6S No. 204
Zaangażowani  ZSRR
Indeks COSPAR 1966-017A
Rakieta nośna Mołnia 8K78M
Miejsce startu Bajkonur, Kazachska SRR
Cel misji Księżyc
Orbita (docelowa, początkowa)
Okrążane ciało niebieskie Ziemia
Perycentrum 182 km[1]
Apocentrum 194 km[1]
Okres obiegu 89,2 min[1]
Nachylenie 51,9[1]°
Mimośród 0,00091[1]
Czas trwania
Początek misji 1 marca 1966 (11:03:49 UTC)
Koniec misji 3 marca 1966
Wymiary
Masa całkowita 6540[1] kg

Kosmos 111 (ros. Космос-111) – radziecka sonda kosmiczna, która miała dotrzeć do Księżyca w ramach programu Łuna. Nie zdołała opuścić orbity okołoziemskiej.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Sonda została wystrzelona 1 marca 1966 roku z kosmodromu Bajkonur. Była to sonda tego samego typu co wystrzelona miesiąc później Łuna 10, pierwszy sztuczny satelita Księżyca. Sonda osiągnęła orbitę okołoziemską, ale człon ucieczkowy stracił kontrolę położenia podczas lotu po orbicie parkingowej, na skutek zacięcia się regulatora systemu kontrolnego w pozycji zerowej. W efekcie sonda pozostała na orbicie okołoziemskiej przez dwa dni, po czym spłonęła w atmosferze[2].

Radzieckim sondom, które pozostały na orbicie okołoziemskiej, nadawano oznaczenie Kosmos, niezależnie od tego jaki miał być cel misji. Zgodnie z tą praktyką sonda została nazwana Kosmos 111[1].

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Sonda miała stać się sztucznym satelitą Księżyca, miała siedem instrumentów naukowych. Były to: spektrometr promieniowania gamma pracujący w zakresie 0,3–3 MeV, trójosiowy magnetometr, piezoelektryczny detektor mikrometeoroidów, instrument do badań plazmy wiatru słonecznego, mierniki poziomu promieniowania podczerwonego z Księżyca, detektor niskoenergetycznego promieniowania rentgenowskiego i detektory cząstek naładowanych. Orbiter był zasilany z baterii, komunikował się z Ziemią za pomocą dwóch anten radiowych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Cosmos 111 (ang.). W: NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2016-03-14].
  2. Mark Wade: Luna E-6S (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2016-03-14].