Łuna 20

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łuna 20
ilustracja
Inne nazwy

Łunnik 20

Zaangażowani

ZSRR

Indeks COSPAR

1972-007A

Rakieta nośna

Proton K/D

Miejsce startu

Bajkonur, Kazachska SRR

Cel misji

Księżyc

Orbita (docelowa, początkowa)
Okrążane ciało niebieskie

Księżyc

Perycentrum

100 km[1]

Apocentrum

100 km[1]

Okres obiegu

118 min[1]

Nachylenie

65,0[1]°

Czas trwania
Początek misji

14 lutego 1972 (03:27:59[2] UTC)

Data lądowania

21 lutego 1972 (19:19[1] UTC)

Powrót na Ziemię

25 lutego 1972

Wymiary
Masa całkowita

5600[2] kg

Łuna 20 (ros. Луна-20, Księżyc-20) – radziecka bezzałogowa sonda kosmiczna wystrzelona z zadaniem pobrania próbek gruntu księżycowego.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Sonda wystartowała z kosmodromu Bajkonur w Kazachstanie 14 lutego 1972 roku i została wprowadzona na orbitę parkingową o parametrach: perygeum – 191 km, apogeum – 238 km, nachyleniu orbity – 51,5° i czasie obiegu – 88,7 minut. 18 lutego 1972 roku orbiter wszedł na kołową orbitę wokółksiężycową na wysokości 100 km i czasie obiegu 118 minut.

22 lutego 1972 roku sonda osiadła na terenie wyżynnym tuż przy Morzu Obfitości w punkcie o współrzędnych 3,5°N i 56,5°E. Jej aparatura pobrała próbki gruntu – stanowiące materiał porównawczy z próbkami uzyskanymi przez Łunę 16 z obszaru samego Mare Fecunditatis. Po wykonaniu ustalonego programu badań powrotnik Łuny 20 22 lutego 1972 roku wystartował w drogę powrotną na Ziemię, wraz z zasobnikiem zawierającym 30 gramów[2] próbek gruntu. 25 lutego 1972 roku, po trzech dniach lotu, lądownik łagodnie wylądował na wysepce rzeki Karakingir niedaleko od miasta Dżezkazgan w Kazachstanie[3]. Próbki zostały zabrane następnego dnia[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Mark Wade: Luna Ye-8-5 (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2013-06-30].
  2. a b c d Luna 20 (ang.). W: NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2013-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. Olgierd Wołczek: Loty międzyplanetarne. Wyd. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 187, 196. ISBN 83-01-01083-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E. Staniewski, R. Pawlikowski, 15 lat podboju kosmosu 1957-1972, Wydawnictwo M.O.N. 1974