Kostrzewa makutrzańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kostrzewa makutrzańska
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj kostrzewa
Gatunek kostrzewa makutrzańska
Nazwa systematyczna
Festuca makutrensis Zapal.

Kostrzewa makutrzańska (Festuca makutrensis Zapal.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Został opisany przez Hugona Zapałowicza w 1910 r.[2] Występuje w Europie Środkowej i Wschodniej[3]. W Polsce występuje na Wyżynie Lubelskiej, Roztoczu oraz w Bielinku nad Odrą; po roku 1980 potwierdzono sześć stanowisk z tego obszaru[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Wieloletnia trawa kępowa.
Łodyga
Źdźbło do wysokości 50 cm.
Liście
Szorstkie, sinozielone, 0,3-0,6 mm grubości, owalne w przekroju z 5 lub 7 nerwami. 3 narożne pasma sklerenchymy.
Kwiaty
Zebrane w wiechę o długości 4,5-7 cm o prostych i szorstkich gałązkach. Kłoski o długości 5-6,5 mm, 3-4 kwiatowe, o osi owłosionej. Górne części plew owłosione. Plewki dolna z ością o długości 2-4 mm, 5 nerwowa, orzęsiona na brzegu i na grzbiecie. Kwitnie w maju i czerwcu[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Hemikryptofit. Rośnie na murawach kserotermicznych Sisymbrio stipetum capillatae, Koelerio-Festucetum sulcatae i Thalictro-Salvietum pratensis[4].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek umieszczony w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin (2001) w kategorii VU (narażony). W wydaniu z 2014 roku otrzymał kategorię EN (zagrożony)[5]. Tę samą kategorię posiada na polskiej czerwonej liście[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-09-24].
  2. Zapałowicz H. 1910. Nonnulae species et varietes plantarum novae. Kosmos 35(7-9): 782-786.
  3. World Checklist of Selected Plant Families [dostęp 2013-09-24].
  4. a b c Marek Kucharczyk: Kostrzewa makutrzańska. W: Polska Czerwona Księga Roślin. Kraków: 2001, s. 440-442.
  5. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.