Szopik pręgoogonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kotofretka)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szopik pręgoogonowy
Bassariscus astutus[1]
(Lichtenstein, 1830)
Szopik pręgoogonowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina szopowate
Rodzaj szopik
Gatunek szopik pręgogonowy
Podgatunki
  • B. astatus arizonensis Goldman, 1932
  • B. a. astutus (Lichtenstein, 1830)
  • B. a. bolei Goldman, 1945
  • B. a. consitus Nelson & Goldman, 1932
  • B. a. flavus Rhoads, 1893
  • B. a. insulicola Nelson & Goldman, 1909
  • B. a. macdougalli Goodwin, 1956
  • B. a. nevadensis Miller, 1913
  • B. a. octavus Hall, 1926
  • B. a. palmarius Nelson & Goldman, 1909
  • B. a. raptor (Baird, 1859)
  • B. a. saxicola Merriam, 1897
  • B. a. willetti Stager, 1950
  • B. a. yumanensis Huey, 1937
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Szopik pręgoognowy[3], kotofretka[4], norka kalifornijska (Bassariscus astutus) – gatunek ssaka łożyskowego z rodziny szopowatych występujący w Ameryce Północnej (zachodnie stany USA i w Meksyku. Zamieszkuje zróżnicowane środowiska, od górskich lasów iglastych po pustynie. Zwierzę wszystkożerne, nocne, prowadzące nadrzewny tryb życia, żyje w małych stadach. Posiada szaróżóltą sierść na grzbiecie i bokach i białą na brzuchu, na długim ogonie zauważyć można 14 - 16 wyraźnych, czarno-białych, poprzecznych pasów. Ciąża trwa 51 - 55 dni, zwykle na świat przychodzą 2 - 3 młode. Niegdyś kotofretka była popularnym zwierzęciem hodowlanym, tępiła bowiem gryzonie.

Długość ciała bez ogona: 30-37 cm.
Długość ogona: 31-44 cm.
Masa ciała: 0,9-1,1 kg.
Ubarwienie: grzbiet żółty z czarnym nalotem, brzuch biały; oczy okolone białymi obwódkami; na ogonie naprzemienne białe i czarne pierścienie.
Pożywienie: drobne kręgowce, bezkręgowce i pokarm roślinny.
Rozród: w miocie 1-5 (zazwyczaj 2-3) młodych.
Występowanie: las, skały, południowa część USA.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się czternaście podgatunków kotofretki[5]:

  • B. astatus arizonensis
  • B. astatus astutus
  • B. astatus bolei
  • B. astatus consitus
  • B. astatus flavus
  • B. astatus insulicola
  • B. astatus macdougalli
  • B. astatus nevadensis
  • B. astatus octavus
  • B. astatus palmarius
  • B. astatus raptor
  • B. astatus saxicola
  • B. astatus willetti
  • B. astatus yumanensis

Przypisy

  1. Bassariscus astutus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Timm, R., Reid, F. & Helgen, K. 2008. Bassariscus astutus. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-15]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 163. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 143, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Bassariscus astutus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 19 września 2009]