Koń wielkopolski
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Wielkopolska.jpg/250px-Wielkopolska.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Krwh.jpg/250px-Krwh.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Wielkopolan_hussar.jpg/250px-Wielkopolan_hussar.jpg)
Koń wielkopolski – jest szlachetnym (gorącokrwistym) koniem wierzchowym, hodowanym w Polsce, użytkowanym w sporcie i rekreacji jeździeckiej. Rasa ta powstała na skutek uszlachetniania miejscowego pogłowia końmi niemieckimi i innymi zachodnimi na ziemiach dawnego zaboru pruskiego. Rasa wywodzi się z dawnych ośrodków hodowlanych w Sierakowie, Gnieźnie i Starogardzie[1].
Symbol rasy: "wlkp".
Historia
[edytuj | edytuj kod]Rasa powstała w wyniku połączenia w 1962 koni mazurskich, pochodzących od pozostałej na terenach Mazur po roku 1945 populacji koni trakeńskich i wschodniopruskich oraz lżejszej, bardziej szlachetnej odmiany poznańskiej, z większym udziałem krwi angloarabskiej i półkrwi angielskiej. Obydwie odmiany wywodziły się od koni trakeńskich i wschodniopruskich i powstały w XIX w. także przy udziale reproduktorów berbeckich, oldenburskich, meklemburskich i innych. Rasę uszlachetniano krwią angielską, półkrwią angielską i angloarabską[1][2].
Pokrój
[edytuj | edytuj kod]Koń w typie półkrwi angielskiej, podobny do trakeńskiego. Głowa szlachetna, szyja długa i prawidłowo osadzona. Właściwe dla koni wierzchowych długie łopatki, kłąb wyraźnie zaznaczony. Kłoda zwięzła, głęboka. Mocny, ścięty, doskonale umięśniony zad. Solidne, długie i suche kończyny, bez szczotek pęcinowych. Dobre chody, zadowalające zdolności skokowe. Występują wszystkie maści. Wysokość w kłębie: 165 cm i więcej[1]. Obwód klatki piersiowej: 170-210 cm.
Hodowla
[edytuj | edytuj kod]Rasa wielkopolska jest najliczniejszą rasą koni półkrwi w Polsce. Do ksiąg stadnych w 2010 było wpisanych 2304 klaczy i 70 ogierów[3]. Główne ośrodki hodowli to stadniny koni w: Racocie, Stadnina Koni Liski, Stadnina Koni Pępowo, Stadnina Koni Dobrzyniewo, Stadnina Koni Kadyny (zlikwidowana), Stadnina Koni Plękity(zlikwidowana), Stadnina Koni Rzeczna, Stadnina Koni Posadowo (zlikwidowana), Stadnina Koni Żołędnica (zlikwidowana).
Hodowców i miłośników konia wielkopolskiego zrzesza ZWIĄZEK HODOWCÓW KONI WIELKOPOLSKICH[4].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Program hodowli koni rasy wielkopolskiej. konie-warszawa.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-16)].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c zob. Martin Haller: Rasy Koni. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1997. ISBN 83-7073-121-X.
- ↑ Susan McBane: Pferde der Welt. Könemann, 1997, s. 121, język niemiecki, ISBN 3-89508-527-8
- ↑ Tadeusz Szulc (red.): Chów i hodowla zwierząt. Wyd. 2. Wrocław: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, 2013, s. 662. ISBN 978-83-7717-148-6.
- ↑ ZWIĄZEK HODOWCÓW KONI WIELKOPOLSKICH.. www.wzhk.pl. [dostęp 2023-12-14].