Kultura gleby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kultura gleby – stan gleby, który umożliwia łatwe i szybkie doprowadzenie roli do stanu sprawności, utrzymującego się przez dłuższy czas. Nie jest to cecha naturalna, lecz nadana przez człowieka poprzez wieloletnią celową i zaplanowaną działalność. Kultura gleby powstaje kiedy jest współdziałanie racjonalnej uprawy roli i obecność struktury gruzełkowatej gleby wytworzeniu której sprzyja: uprawa wieloletnich roślin motylkowatych, nawożenie organiczne, wapnowanie, płodozmian, przeprowadzenie melioracji wodnych. Niewłaściwa uprawa roli powoduje z czasem stopniową utratę kultury gleby, powodując powstanie gleby niekulturalnej, ponieważ struktura gruzełkowata ulega degradacji. Kultura gleby jest niezbędnym warunkiem wzrostu żyzności pól[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bronisław Jabłoński: Uprawa roli. W: Uprawa roli i nawożenie roślin ogrodniczych. Jan Roman Starck (red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1997, s. 17. ISBN 83-09-01358-2.