Poziom próchniczny
Poziom próchniczny, zwany także poziomem akumulacji próchnicy[1] lub poziomem akumulacujnym[2] – wierzchnia warstwa profilu glebowego[1] charakteryzująca się nagromadzeniem znacznej zawartości szczątków organicznych i związków humusowych w różnym stopniu rozkładu, określanych jako próchnica, a także obecnością korzeni roślin i organizmów glebowych tworzących edafon[1]. W tej części gleby odbywa się gromadzenie tych składników, ich mineralizacja oraz proces humifikacji materii organicznej, a także wymywanie wybranych substancji mineralnych[2].
Poziom akumulacyjny zwany jest również próchniczno-akumulacyjnym lub próchniczno-eluwialno-akumulacyjnym[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Jan Flis: Szkolny słownik geograficzny. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1982. ISBN 83-02-00870-2. (pol.).
- 1 2 3 Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski: Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne, 1985. ISBN 83-220-0196-7. (pol.).