Lajos Thallóczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Lajosa Thallóczy'ego

Lajos Thallóczy właśc. Lajos Stommer, także jako: Ludwig von Thallóczy (ur. 8 grudnia 1856 w Budzie, zm. 1 grudnia 1916 w Herceghalom) – węgierski historyk, bałkanista i urzędnik austro-węgierski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jako przedstawiciel ministerstwa finansów Austro-Węgier pracował w Bośni i Hercegowinie. W 1904 przygotował obszerny raport poświęcony sytuacji szkolnictwa w Bośni po 26 latach okupacji austro-węgierskiej. W czasie I wojny światowej był cywilnym komisarzem terenów serbskich okupowanych przez Austro-Węgry (od stycznia do swej śmierci)[1].

Nie ograniczał się do wykonywania obowiązków urzędnika, zajmując się także historią i heraldyką średniowiecznych Bałkanów. Zbiór jego badań nad Serbią i Bośnią ukazał się w Monachium w 1914 r. pod tytułem: Studien zur Geschichte Bosniens und Serbiens im Mittelalter. Ważnym elementem jego twórczości były prace poświęcone średniowiecznej Albanii. W 1916 r. w czasopiśmie Illyrisch-albanische Forschungen opublikował dzieło poświęcone Kanunowi Leka Dukagjiniego (kodeksowi prawa zwyczajowego). Teksty źródłowe dotyczące średniowiecznej Albanii (Acta et diplomata res Albaniae mediae aetatis illustrantia) zebrane przez Thalloczy'ego wydali drukiem Konstantin Jireček i Milan Šufflay.

Zginął w katastrofie kolejowej, gdy wracał z pogrzebu Franciszka Józefa I[2]. Spoczął na cmentarzu Kerepesi w Budapeszcie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrej Mitrović: Serbia's Great War 1914–1918. West Lafayette: Purdue University Press, s. 203, seria: Central European studies. ISBN 978-1-55753-477-4. [dostęp 24.08.2010]. (ang.)
  2. Katastrofa kolejowa. „Czas”. Rocznik LXIX, nr 608, s. 1, 2.12.1916, wydanie poranne. Kraków. [dostęp 24.08.2010]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]