Lapacho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwitnąca gałąź drzewa ipê-roxo (Tabebuia impetiginosa)
Herbata lapacho

Lapacho, herbata lapacho (pau d'arco, tahuari, taheebo, herbata Inków) – napar sporządzany z wewnętrznej części kory drzewa Tabebuia impetiginosa oraz wielu innych gatunków drzew z rodzaju Tabebuja[1], stosowany od wieków przy różnych dolegliwościach przez Indian zamieszkujących Peru, Boliwię, Brazylię i Paragwaj. Wbrew niektórym doniesieniom nie stwierdzono jednoznacznie wyraźnego działania przeciwnowotworowego. Herbata lapacho oprócz korzystnego działania zdrowotnego może wykazywać również negatywne skutki uboczne ze względu na potencjalnie toksyczne związki, jak np. wyodrębniony z niej lapachol.

Nazwą lapacho określa się często także samo drzewo. W Brazylii nazywane jest ono ipê.

Właściwości[edytuj]

Właściwości udokumentowane przez tradycyjne stosowanie: antyalergiczne, przeciwwrzodowe[2], antykoagulant (rozrzedzające krew), przeciwczerwonkowe[3], przeciwutleniacz[4], przeciwreumatyczne, przeciw jadowi węży[5], ściągające, kardiotoniczne (wzmacniające serce), tonizujące wątrobę, immunostymulujące.

Niekorzystne działania lapacholu: wymioty, nudności, bóle głowy, bóle brzucha, biegunka[6].

Medycyna nie zna odpowiedzi, czy te skutki uboczne są efektem ubocznym zjawiska będącego rezultatem oczyszczania organizmu, czy powodują je bezpośrednio niekorzystne dla zdrowia związki pochodzące z Lapacho. Silne oddziaływanie lapacholu na nowe zarodki w badaniach przeprowadzonych na szczurach powoduje ryzyko poronienia, ze względu na silne oddziaływanie lapacholu wykrywającego inne komórki niż komórki macierzyste i atakującego je[7][8].

Przypisy

  1. Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Wyd. 1. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 82. ISBN 8373113789.
  2. TwardowschyT. A TwardowschyT., FreitasF. CS FreitasF., BaggioB. CH BaggioB., MayerM. B MayerM., SantosS. AC SantosS., PizzolattiP. MG PizzolattiP., ZacariasZ. AA ZacariasZ., SantosS. EP SantosS., OtukiO. MF OtukiO., MarquesM. MC. MarquesM. i inni, Antiulcerogenic activity of bark extract of Tabebuia avellanedae, Lorentz ex Griseb., s. 455-459.
  3. SonS. DJ SonS., LimL. Y LimL., ParkP. YH ParkP., ChangCh. SK ChangCh., YunY. YP YunY., HongH. JT HongH., TakeokaT. GR TakeokaT., LeeL. KG LeeL., LeeL. SE LeeL., KimK. MR KimK., KimK. JH KimK., ParkP. BS. ParkP. i inni, Inhibitory effects of Tabebuia impetiginosa inner bark extract on platelet aggregation and vascular smooth muscle cell proliferation through suppressions of arachidonic acid liberation and ERK1/2 MAPK activation., s. 148-151.
  4. Pau d'arco [dostęp 2016-02-15].
  5. OteroO. R OteroO., NúñezN. V NúñezN., BaronaB. J BaronaB., FonnegraF. R FonnegraF., JiménezJ. SL JiménezJ., OsorioO. RG OsorioO., SaldarriagaS. M SaldarriagaS., DíazD. A. DíazD. i inni, Snakebites and ethnobotany in the northwest region of Colombia. Part III: neutralization of the haemorrhagic effect of Bothrops atrox venom., s. 233-241.
  6. Simon Mills, Kerry Bone: The essential guide to herbal safety. St. Louis, Mo: Elsevier Churchill Livingstone, 2005. ISBN 0443071713. ISBN 9780443071713. OCLC 57535216. (ang.)
  7. Leslie Taylor: The healing power of rainforest herbs : a guide to understanding and using herbal medicinals. Garden City Park, NY: Square One Publishers, 2005. ISBN 0757001440. ISBN 9780757001444. OCLC 56608044. (ang.)
  8. ByeonB. SE ByeonB., ChungCh. JY ChungCh., LeeL. YG LeeL., KimK. BH KimK., KimK. KH KimK., ChoCh. JY ChoCh. i inni, In vitro and in vivo anti-inflammatory effects of taheebo, a water extract from the inner bark of Tabebuia avellanedae, s. 145-152.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Zobacz też[edytuj]