Lapacho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwitnąca gałąź drzewa ipê-roxo (Tabebuia impetiginosa)
Herbata lapacho

Lapacho, herbata lapacho (pau d'arco, tahuari, taheebo, herbata Inków) – napar sporządzany z wewnętrznej części kory drzewa Tabebuia impetiginosa oraz wielu innych gatunków drzew z rodzaju Tabebuja[1], stosowany od wieków przy różnych dolegliwościach przez Indian zamieszkujących Peru, Boliwię, Brazylię i Paragwaj. Wbrew niektórym doniesieniom nie stwierdzono jednoznacznie wyraźnego działania przeciwnowotworowego. Herbata lapacho oprócz korzystnego działania zdrowotnego może wykazywać również negatywne skutki uboczne ze względu na potencjalnie toksyczne związki, jak np. wyodrębniony z niej lapachol.

Nazwą lapacho określa się często także samo drzewo. W Brazylii nazywane jest ono ipê.

Właściwości[edytuj]

Właściwości udokumentowane przez tradycyjne stosowanie: antyalergiczne, przeciwwrzodowe[2], antykoagulant (rozrzedzające krew), przeciwczerwonkowe[3], przeciwutleniacz[4], przeciwreumatyczne, przeciw jadowi węży[5], ściągające, kardiotoniczne (wzmacniające serce), tonizujące wątrobę, immunostymulujące.

Niekorzystne działania lapacholu: wymioty, nudności, bóle głowy, bóle brzucha, biegunka[6].

Medycyna nie zna odpowiedzi, czy te skutki uboczne są efektem ubocznym zjawiska będącego rezultatem oczyszczania organizmu, czy powodują je bezpośrednio niekorzystne dla zdrowia związki pochodzące z Lapacho. Silne oddziaływanie lapacholu na nowe zarodki w badaniach przeprowadzonych na szczurach powoduje ryzyko poronienia, ze względu na silne oddziaływanie lapacholu wykrywającego inne komórki niż komórki macierzyste i atakującego je[7][8].

Przypisy

  1. Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Wyd. 1. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 82. ISBN 83-7311-3789.
  2. TwardowschyT. A TwardowschyT., FreitasF. CS FreitasF., BaggioB. CH BaggioB., MayerM. B MayerM., SantosS. AC SantosS., PizzolattiP. MG PizzolattiP., ZacariasZ. AA ZacariasZ., SantosS. EP SantosS., OtukiO. MF OtukiO., MarquesM. MC. MarquesM. i inni, Antiulcerogenic activity of bark extract of Tabebuia avellanedae, Lorentz ex Griseb., s. 455-459.
  3. SonS. DJ SonS., LimL. Y LimL., ParkP. YH ParkP., ChangCh. SK ChangCh., YunY. YP YunY., HongH. JT HongH., TakeokaT. GR TakeokaT., LeeL. KG LeeL., LeeL. SE LeeL., KimK. MR KimK., KimK. JH KimK., ParkP. BS. ParkP. i inni, Inhibitory effects of Tabebuia impetiginosa inner bark extract on platelet aggregation and vascular smooth muscle cell proliferation through suppressions of arachidonic acid liberation and ERK1/2 MAPK activation., s. 148-151.
  4. Pau d'arco [dostęp 2016-02-15].
  5. OteroO. R OteroO., NúñezN. V NúñezN., BaronaB. J BaronaB., FonnegraF. R FonnegraF., JiménezJ. SL JiménezJ., OsorioO. RG OsorioO., SaldarriagaS. M SaldarriagaS., DíazD. A. DíazD. i inni, Snakebites and ethnobotany in the northwest region of Colombia. Part III: neutralization of the haemorrhagic effect of Bothrops atrox venom., s. 233-241.
  6. MillsM. S. MillsM., BoneB. K. BoneB., The Essential Guide to Herbal Safety, ISBN 0443071713,, ISBN 9780443071713.
  7. TaylorT. L. TaylorT., The Healing Power of Rainforest Herbs. Square One Publishers, ISBN 0757001440,, ISBN 9780757001444.
  8. ByeonB. SE ByeonB., ChungCh. JY ChungCh., LeeL. YG LeeL., KimK. BH KimK., KimK. KH KimK., ChoCh. JY ChoCh. i inni, In vitro and in vivo anti-inflammatory effects of taheebo, a water extract from the inner bark of Tabebuia avellanedae, s. 145-152.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Zobacz też[edytuj]