Lech L. Przychodzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lech L. Przychodzki i jego syn, Kacper

Lech L. Przychodzki (Lele, ur. w 1956 w Lublinie) – filozof sztuki, publicysta, reportażysta i tłumacz; w 1974 r. współzałożyciel ostatniej kontrkulturowej grupy literackiej związanej z tzw. Nową FaląOgrodu/Ogrodu-2.

W latach 80. jako twórca i krytyk związany z Centrum Sztuki Galeria EL w Elblągu. Lata 1986-90 i 1999-2004 to praca z międzynarodową ekipą Double Travel, w tym też czasie związany był z trójmiejskim Ruchem Społeczeństwa Alternatywnego i ruchem Mail art. Bohater telewizyjnego dokumentu Jak cierń (reż. A. Sikorski, 1991). Dopiero w latach 90. wspólnie z kolegami z b. Ogrodu/Ogrodu-2 wydał trzy tomiki: ponieważ noc, ciemnia i czekając na podłodze na wszystkie pory życia.

Autor książek: Liście ze świata żywych, listy z Krainy Jaszczurek (Lublin 2000), Tao niewidzialnych (Bensheim 2005), dwujęzycznej edycji święto wojny/krieg feiern (tłum. na niem. Herbert Ulrich, Elbląg 2006), Misterium tożsamości. Jerzego Jakubów droga do gór i ludzi (Jelenia Góra 2007) i Humaniści w sieci Historii (Lublin 2008). Współautor książki Moje miasto (Gdańsk 2002).

Od roku 2000 kieruje Mail-Artową Ulicą Wszystkich Świętych. Współautor niemieckiego portalu www.RegioPolis.net (2001-2004). Od antyszczytu W-wa 29 zaprzyjaźniony z działaczami Stowarzyszenia Biedaszyby. Publikuje na łamach pism i portali polskich, niemieckich i litewskich. Regularnie pisuje do elbląskiego kwartalnika TygiEL, Innego Świata i Polskiego Centrum Prasowego na Litwie "Infopol". W grudniu 2008 r. współzałożyciel Inicjatywy AntyNuklearnej. Od września 2011 red. naczelny międzynarodowego portalu humanistów Bezjarzmowie

Linki zewnętrzne[edytuj]