Lepnica gajowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lepnica gajowa
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd goździkopodobne
Rząd goździkowce
Rodzina goździkowate
Rodzaj lepnica
Gatunek Silene italica
Podgatunek lepnica gajowa
Nazwa systematyczna
Silene italica subsp.nemoralis (Waldst. & Kit.) Nyman
Descr. Icon. Pl. Hung. 3: 271 1812[3]
Synonimy
  • Silene crassicaulis Willk. & Costa
  • Silene jundzillii Zapał.
  • Silene nemoralis Waldst. & Kit.

Lepnica gajowa[4] Silene italica subsp.nemoralis (Waldst. & Kit.) Nyman – podgatunek Silene italica, rośliny z rodziny goździkowatych[3]. We florze Polski opisywany w randze gatunku Silene nemoralis Waldst. & Kit.[4].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie Środkowej oraz górach Europy Południowej. W Polsce rośnie w Pieninach, Skalicach Spiskich i Beskidzie Wyspowym. W Pieninach Środkowych i Pieninach Spiskich jest pospolita, w Małych Pieninach została znaleziona tylko w Wąwozie Homole. W Skalicach Spiskich opisano dwa stanowiska we wschodniej części Niedzicy. W 1998 r. opisano jej stanowisko w miejscowości Krasne Potockie[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, pojedyncza, krótko owłosiona, lepka, do 100 cm wysokości[5].
Liście
Owłosione. Liście odziomkowe łopatkowate, długości 5-10 cm. Liście łodygowe siedzące, lancetowate lub odwrotnie lancetowate, zaostrzone, długości 2-5 cm[5].
Kwiaty
Zebrane w wiechę. Szypułki owłosione. Kielich 10-nerwowy, długości 18-22 mm. Płatki białe, głęboko wcięte, bez przykoronka, o owłosionym paznokciu. Słupek z trzema szyjkami[5].
Owoc
Torebka z trzoneczkiem długości torebki[5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dwuletnia lub bylina, hemikryptofit. Rośnie w murawach naskalnych. W Pieninach występuje na wysokości 450-95- m n.p.m. Kwitnie od czerwca do sierpnia, zapylana jest przez owady. Liczba chromosomów 2n=24[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2013-11-05] (ang.).
  3. a b The Plant List. [dostęp 2017-02-25].
  4. a b Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  5. a b c d e f Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.