Libero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pozycji w piłce siatkowej. Zobacz też: obrońca (piłka nożna).
Serbski libero (na czerwono) przygotowujący się do odbioru piłki

Liberozawodnik w piłce siatkowej, którego zadaniem jest tylko gra obronna, ubrany jest w koszulkę innego koloru w celu odróżnienia od pozostałych graczy.

Może brać udział jedynie w grze obronnej oraz przyjęciu zagrywki i nie wolno mu atakować z żadnego miejsca boiska i strefy wolnej, jeżeli w momencie kontaktu z piłką ta ostatnia jest powyżej górnej taśmy siatki. Nie może też zagrywać[1], blokować czy podejmować próby bloku.

Zastępowanie zawodników przez libero nie jest zaliczane do zmian regulaminowych. Liczba takich zmian jest nieograniczona, z tym że libero może być zastąpiony tylko na zasadzie zmiany powrotnej, czyli przez zawodnika, którego zastąpił, wchodząc na boisko. Pomiędzy dwiema zmianami z udziałem libero musi być rozegrana akcja.

Zawodnik nie może wykonać spełnionego ataku powyżej górnej krawędzi siatki, gdy piłka jest do niego wystawiona palcami sposobem górnym przez libero, znajdującego się w polu ataku lub jego przedłużeniu. W przypadku wystawienia przez libero piłki sposobem dolnym lub wykonanej spoza pola ataku (lub jego przedłużenia) piłka może być atakowana na dowolnej wysokości.

Libero gra zawsze w linii obrony. Jeżeli w momencie przejścia przechodzi do linii ataku, na boisko wraca zawodnik z podstawowej szóstki.

W przypadku kontuzji libero, jeśli nie ma wyznaczonego drugiego zawodnika libero, trener lub grający kapitan mogą wyznaczyć jako nowego libero jednego spośród zawodników, nie grających na boisku podczas ponownego wyznaczenia. Kontuzjowany gracz nie może powrócić do gry do końca spotkania. Zawodnik wyznaczony jako nowy libero pozostaje nim do końca spotkania.

Libero nie może być kapitanem zespołu[2].

Składy drużyn mogą liczyć maksymalnie 12 zawodników wpisanych do protokołu. 31 Kongres FIVB wprowadził do 14 osobowego składu drużyny 2 zawodników libero zaś od 2013 roku 2 libero może być w drużynie składającej się z maksymalnie 12 zawodników. W światowych i oficjalnych zawodach FIVB wyznaczany do gry rezerwowy libero musi nosić koszulkę w tym samym stylu i kolorze co libero podstawowy, ale musi mieć swój numer.

Od 1 stycznia 2011 roku we wszystkich rozgrywkach pod patronatem FIVB możliwe jest dokonanie zmiany libero za libero. Taka decyzja podjęta została podczas 32 Kongresu FIVB w Rzymie, który odbył się w dniach 9-10 września 2010. Według poprzednich zasad pierwszy libero mógł zostać wymieniony na drugiego tylko raz w ciągu meczu. Nowe prawo pozwala trenerowi na zmianę pierwszego libero na drugiego – lub na zwykłego zawodnika – tak często, jak uzna to za konieczne. Wszystkie zmiany będą mogły zostać dokonane bez korzystania ze strefy zmian libero[3].

Znani zawodnicy występujący na pozycji libero: Jenia Grebennikov, Paweł Zatorski, Krzysztof Ignaczak, Piotr Gacek, Sergio, Paulina Maj-Erwardt, Mariola Zenik, Agata Durajczyk, Fabi, Paola Cardullo, Aleksiej Obmoczajew, Aleksiej Wierbow, Teodor Sałparow.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przepisy gry w piłkę siatkową (pol.). [dostęp 2013-09-01]. rozdz. 6, pkt 19.3.1.3
  2. Oficjalne tłumaczenie Przepisów gry w piłkę siatkową 2015-2016 (pol.). [dostęp 2016-04-16]. poz. 4.1.2, 5 oraz 5.1.2
  3. Libero z nowymi prawami. plus.pl, 2010-12-14. [dostęp 2012-06-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]