Liga Mistrzyń piłkarek ręcznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Liga Mistrzów EHF
Sports current event.svg 2014/2015
Państwo 16 państw
Oficjalny skrót ehfcl
Dyscyplina Piłka ręczna
Organizator rozgrywek EHF
(poprzez EHF Marketing GmbH)
Data założenia 1993
Założyciel EHF
Poprzednia nazwa Puchar Europy Mistrzyń Krajowych
(1957-1993)
Liga Mistrzów EHF
(1994-obecnie)
Partner TV 35 stacji
Rozgrywki
Liczba drużyn 30 (łącznie z eliminacjami)
16 (faza grupowa)
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Austria Hypo Niederösterreich
Obecny zwycięzca Węgry Győri ETO KC
Najwięcej zwycięstw Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Spartak Kijów (13)
Strona internetowa

Liga Mistrzyń piłkarek ręcznych (oficjalna nazwa: EHF Champions League) – najważniejsze i najbardziej prestiżowe międzynarodowe rozgrywki klubowe piłki ręcznej mężczyzn w Europie. Rozgrywane corocznie (co sezon) przez najlepsze kluby państw kontynentu europejskiego, których federacje zrzeszone są w Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej EHF.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ligę Mistrzów piłkarek ręcznych utworzono w 1994, pod angielskojęzyczną nazwą EHF Champions League. Wcześniej, najbardziej prestiżowe rozgrywki w Europie nosiły nazwę - Puchar Mistrzyń, którego pierwsza edycja odbyła się w sezonie 1960/1961. Za organizację oraz odpowiednie funkcjonowanie kolejnych edycji rozgrywek pozostaje odpowiedzialna Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (ang. EHF). Zwyciężczyniami pierwszej edycji Ligi Mistrzyń w sezonie 1993/1994 były piłkarki austriackiego Hypo Niederösterreich. W finałowym dwumeczu pokonały węgierski Vasas Budapeszt 45-39. Do tej pory najlepiej spisują się kluby duńskie: Viborg HK - 2 zwycięstwa, Slagelse DT - 3 zwycięstwa. Natomiast najwięcej zwycięstw odnotowała drużyna Hypo Niederösterreich - 4.

System gry[edytuj | edytuj kod]

W pierwszej rundzie kwalifikacyjnej w fazie grupowej Ligi Mistrzyń znajduje się 6 drużyn, podzielonych na dwie grupy. Drużyny z pierwszych miejsc awansują do drugiej rundy kwalifikacyjnej, uzupełniając stawkę 16 drużyn podzielonych na 4 grupy. 4 najlepsze zespoły z pierwszych miejsc awansują do fazy grupowej, gdzie występuje 16 najlepszych drużyn Europy również podzielonych na 4 grupy. Rozgrywki w fazie grupowej toczą się systemem mecz-rewanż. Po zakończeniu tej rundy, po dwie najlepsze drużyny z każdej grupy awansują do II fazy, tworząc dwie kolejne grupy po 4 zespoły. Rozgrywki także toczą się system mecz-rewanż. Drużyny, które w fazie grupowej w swoich grupach zajęły 3 miejsce zostają dołączone do rozgrywek Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie mogą kontynuować występy na międzynarodowej arenie. Następnie 4 zespoły awansują do półfinałów, po dwa najlepsze z dwóch grup. Drużyny o lepszym stanie bramek w dwumeczu awansują do finału. O zwycięstwie w finale także decyduje stan bramek w dwumeczu. Półfinały i finał są rozgrywane systemem mecz-rewanż. Nie rozgrywa się meczu o 3 miejsce.

Edycje[edytuj | edytuj kod]

Edycja Sezon Triumfator Finalista
I. 1993/1994 Austria Hypo Niederösterreich Węgry Vasas SC
II. 1994/1995 Austria Hypo Niederösterreich Chorwacja Podravka Koprivnica
III. 1995/1996 Chorwacja Podravka Koprivnica Austria Hypo Niederösterreich
IV. 1996/1997 Hiszpania Mar Valencia Dania Viborg HK
V. 1997/1998 Austria Hypo Niederösterreich Hiszpania Mar Valencia
VI. 1998/1999 Węgry Dunaferr SE Słowenia Krim Lublana
VII. 1999/2000 Austria Hypo Niederösterreich Macedonia Kometal Skopje
VIII. 2000/2001 Słowenia Krim Lublana Dania Viborg HK
IX. 2001/2002 Macedonia Kometal Skopje Węgry Ferencvárosi TC
X. 2002/2003 Słowenia Krim Lublana Hiszpania Mar Valencia
XI. 2003/2004 Dania Slagelse FH Słowenia Krim Lublana
XII. 2004/2005 Dania Slagelse FH Macedonia Kometal Skopje
XIII. 2005/2006 Dania Viborg HK Słowenia Krim Lublana
XIV. 2006/2007 Dania Slagelse FH Rosja HC Łada Togliatti
XV. 2007/2008 Rosja Zwiezda Zwienigorod Austria Hypo Niederösterreich
XVI. 2008/2009 Dania Viborg HK Węgry Győri ETO KC
XVII. 2009/2010 Dania Viborg HK Rumunia C.S. Oltchim RM Valcea
XVIII. 2010/2011 Norwegia Larvik HK Hiszpania Itxako Reyno de Navarra
XIX. 2011/2012 Czarnogóra Budućnost Podgorica Węgry Győri ETO KC
XX. 2012/2013 Węgry Győri ETO KC Norwegia Larvik HK
XXI. 2013/2014 Węgry Győri ETO KC Czarnogóra Budućnost Podgorica
XXII. 2014/2015 Czarnogóra Budućnost Podgorica Norwegia Larvik HK
XXIII. 2015/2016 Rumunia CSM Bukareszt Węgry Győri ETO KC
XXIV. 2016/2017 Węgry Győri ETO KC Macedonia Wardar Sjopje
XXV. 2017/2018 Węgry Győri ETO KC Macedonia Wardar Sjopje

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]