Lista bóstw etruskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bogowie[edytuj | edytuj kod]

A[edytuj | edytuj kod]

C[edytuj | edytuj kod]

F[edytuj | edytuj kod]

  • Februus – bóg śmierci i oczyszczenia
  • Fufluns – bóg życia roślin, szczęścia, zdrowia i wzrostu

H[edytuj | edytuj kod]

  • Heracle, Hercle – wywodzący się z greckiej tradycji Herakles, przejęty przez Rzymian jako Herkules, łączący też elementy kultu fenickiego Malkarta, bohater broniący cywilizowany świat przed potworami i złymi mocami

L[edytuj | edytuj kod]

M[edytuj | edytuj kod]

  • Mantus – bóg świata podziemnego, mąż Manii
  • Mariś – bóg rolnictwa, żyzności i płodności

N[edytuj | edytuj kod]

  • Nethuns – bóg źródeł, później bóg wszelkich wód, przejęty przez Rzymian jako Neptun

P[edytuj | edytuj kod]

S[edytuj | edytuj kod]

T[edytuj | edytuj kod]

  • Tages, etr. Tarchies – postać mityczna, ukazała się z bruzdy podczas orki, nauczył Etrusków składania ofiar bogom i przepowiadania przyszłości, identyfikowany bywa z synem Tarchona
  • Tinia, Tin,Tins – najwyższy bóg w mitologii etruskiej, przewodniczący triadzie bóstw, kojarzony z greckim Zeusem i rzymskim Jowiszem
  • Turms – bóg handlu, utożsamiany z greckim Hermesem

V[edytuj | edytuj kod]

Boginie[edytuj | edytuj kod]

  • Albina – bogini poranka i nieszczęśliwych kochanków
  • Alpanu – bogini podziemia
  • Celu – bogini ziemi, kojarzona z grecką Gają
  • Febris – bogini malarii i gorączki
  • Leinth – bogini śmierci
  • Mania – bogini zmarłych, żona Mantusa
  • Menrva – należąca do najwyższej triady, bogini wojny, sztuki, mądrości i zdrowia, kojarzona z grecką Ateną i rzymską Minerwą
  • Nortia – bogini losu
  • Persipnei – królowa podziemia, powiązana z grecką Persefoną i rzymską Prozerpiną
  • Semla – odpowiednik greckiej Semele
  • Thalna – bogini porodu, żona Tina
  • Thesan – bogini poranku i początku życia
  • Turan – bogini miłości
  • Uni – należąca do najwyższej triady, kojarzona z grecką Herą i rzymską Junoną
  • Vanth – bogini podziemna

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]