Litoriinae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Litoria)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Litoriinae[1]
Dubois & Frétey, 2016[2]
Ilustracja
Przedstawiciel podrodziny – L. verreauxii
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy bezogonowe
Rodzina Pelodryadidae
Podrodzina Litoriinae
Typ nomenklatoryczny

Litoria freycineti Tschudi, 1838

Synonimy

Podrodziny:

Rodzaju:

Rodzaje

Litoria Tschudi, 1838[12]

Litoriinaemonotypowa podrodzina płazów bezogonowych z rodziny Pelodryadidae.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei, Molukach, Małych Wyspach Sundajskich, Timorze, Archipelagu Bismarcka, Wyspach Salomona i w Australia (włącznie z Tasmanią); introdukowane na Nowej Kaledonii, Guam i w Nowej Zelandii[13].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Litoria: etymologia nieznana, Tschudi nie wyjaśnił pochodzenia nazwy rodzajowej[12]; Duméril i Bibron sugerowali że nazwa ta być może pochodzi od gr. λιθος lithos „kamień” lub łac. litus „brzeg morza, wybrzeże”[14].
  • Lepthyla: gr. λεπτος leptos „delikatny, drobny”[15]; rodzaj Hyla Laurenti, 1768. Nazwa zastępcza dla Litoria Tschudi, 1838.
  • Pelobius: gr. πηλος pēlos „glina, błoto”[16]; βιος bios „życie”[17]. Gatunek typowy: „Litoria freycineti A.M.C. Duméril & Bibron” (= Litoria freycineti Tschudi, 1838).
  • Hylomantis: rodzaj Hyla Laurenti, 1768; gr. μαντις mantis, μαντεως manteōs „żaba drzewna”[18]. Gatunek typowy: Hylomantis fallax Peters, 1880; nazwa zajęta przez Hylomantis Peters, 1873 (Phyllomedusidae).
  • Drymomantis (Dryomantis): gr. δρυμος drumos „knieja, zagajnik”[19]; μαντις mantis, μαντεως manteōs „żaba drzewna”[18]. Nazwa zastępcza dla Hylomantis Peters, 1880.
  • Coggerdonia: Harold George Cogger („Hal” Cogger) (ur. 1935), australijski herpetolog[8]. Gatunek typowy: Hyla adelaidensis J.E. Gray, 1841.
  • Colleeneremia: „honorujemy pannę Colleen Montgomery z Sydney w Nowej Południowej Walii (wcześniej RPA), doceniając jej zainteresowanie ochroną przyrody”[8]. Gatunek typowy: Hyla rubella J.E. Gray, 1842.
  • Llewellynura: „honorujemy dr Leightona Llewellyna, szefa Wildlife Research, Parków Narodowych Nowej Południowej Walii i Wildlife Service, w uznaniu jego poparcia dla wolności badań naukowych przez prywatnych badaczy”[9]. Gatunek typowy: Hyla dorsalis microbelos Cogger, 1966.
  • Mahonabatrachus: Michael Joseph Mahony (ur. 1951), australijski biolog[9]. Gatunek typowy: Hyla meiriana Tyler, 1969.
  • Pengilleyia: „honorujemy Davida Pengilleya z Darwin, w Terytorium Północnym, w uznaniu jego zainteresowania wpływem urbanizacji na herpetofaunę”[10]. Gatunek typowy: Litoria tyleri Martin, Watson, Gartside, Littlejohn & Loftus-Hills, 1979.
  • Rawlinsonia: Peter Rawlinson (1943–1991), australijski biolog i ekolog[10]. Gatunek typowy: Hyla ewingi A.M.C. Duméril & Bibron, 1841.
  • Saganura: Carl Edward Sagan (1934–1996), amerykański astronom i popularyzator nauki[10]. Gatunek typowy: Hyla burrowsi Scott, 1942.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jeden rodzaj Litoria Tschudi, 1838 z następującymi gatunkami[13]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rodzaj typowy: Pelobius Fitzinger, 1843 (= Litoria Tschudi, 1838).
  2. Niepoprawna późniejsza pisownia Drymomantis Peters, 1882.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Litoriinae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. A. Dubois & T. Frétey. A new nomen for a subfamily of frogs (Amphibia, Anura). „Dumerilia”. 6, s. 17, 2016 (ang.). 
  3. a b L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 31. (łac.)
  4. W.E. Duellman, A.B. Marion & S.B. Hedges. Phylogenetics, classification, and biogeography of the treefrogs (Amphibia: Anura: Arboranae). „Zootaxa”. 4104 (1), s. 10, 2016. DOI: 0.11646/zootaxa.4104.1.1 (ang.). 
  5. Duméril i Bibron 1841 ↓, s. 504.
  6. W.C.H. Peters. Über neue oder weniger bekannte Amphibien des Berliner Zoologischen Museums (Leposoma dispar, Monopeltis (Practogonus) jugularis, Typhlops depressus, Leptocalamus trilineatus, Xenodon punctatus, Elapomorphus erythronotus, Hylomantis fallax). „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1880, s. 223, 1881 (niem.). 
  7. W.C.H. Peters. Über eine neue Batrachier der Gattung Hyperolius und Limnodytes (Hylorana) aus Africa. „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”. Jahrgang 1882, s. 8, 1882 (niem.). 
  8. a b c d Wells i Wellington 1985 ↓, s. 4.
  9. a b c d Wells i Wellington 1985 ↓, s. 5.
  10. a b c d e f Wells i Wellington 1985 ↓, s. 6.
  11. A.M. Bauer, R. Günther & M. Klipfel: Synopsis of taxa. W: A.M. Bauer, R. Günther & M. Klipfel (red. red.): Herpetological Contributions of W.C.H. Peters (1815–1883). Oxford, Ohio: Society for the Study of Amphibians and Reptiles, 1995, s. 37, 41, 684. (ang.)
  12. a b J.J. von Tschudi: Classification der Batrachier mit Berücksichtigung der fossilen Thiere dieser Abtheilung der Reptilien. Neuchâtel: Petitpierre, 1838, s. 36, 77. (niem.)
  13. a b D. Frost: Litoria Tschudi, 1838 (ang.). W: Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2020-01-30].
  14. Duméril i Bibron 1841 ↓, s. 503.
  15. Jaeger 1944 ↓, s. 122.
  16. Jaeger 1944 ↓, s. 164.
  17. Jaeger 1944 ↓, s. 31.
  18. a b Jaeger 1944 ↓, s. 131.
  19. Jaeger 1944 ↓, s. 76.
  20. Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 441. ISBN 83-01-14344-4.
  21. a b E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 48, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 8. Paris: Roret, 1841, s. 1–792. (fr.)
  2. R.W. Wells & C.R. Wellington. A classification of the Amphibia and Reptilia of Australia. „Australasian Journal of Herpetology”. Supplementary Series. 1, s. 1–61, 1985 (ang.). 
  3. E.C. J Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256. (ang.)