Loreczka błękitna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Loreczka błękitna
Vini ultramarina[1]
(Kuhl, 1820)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi wschodnie
Rodzaj Vini
Gatunek loreczka błękitna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Loreczka błękitna (Vini ultramarina) – gatunek ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Opisana przez Heinricha Kuhla w 1820 roku. Jest gatunkiem endemicznym występującym jedynie na Markizach w Polinezji Francuskiej. Najwięcej osobników zaobserwowano na Ua Pou, Nuku Hiva, Ua Huka, Fatu Hiva. Nie wyróżnia się podgatunków loreczki błękitnej.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: Mała papuga z krótkim ogonem. Górna część tułowia, skrzydła oraz czoło lazurowe. Niebieski tył głowy, nogi i pierś. Policzki i górna część piersi bogato nakrapiane czarnymi cętkami na białym tle. Brzuch biały z niebieskimi, poziomymi pręgami. Dziób, nogi i oczy są czerwone.

Dymorfizm płciowy nie jest zaznaczony.

Rozmiary:

  • Długość ciała: 17–18 cm

Masa ciała:

  • 35–40 g.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Loreczka błękitna żywi się miękkimi owocami, przede wszystkim mango, nektarem, pyłkiem kwiatów. Preferuje nektar palmy kokosowej, bananowca oraz miejscowego gatunku ketmii (Hibiscus tileaceus).

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Loreczka błękitna zasiedla zalesione obszary wysp.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Gniazda zakłada w dziuplach. Preferuje zakładanie gniazd w drzewach chlebowca właściwego (Artocarpus altilis), matoa (Pometia pinnata), pandana (Pandanus tectorius) i ketmii (Hibiscus tileacus).

Liczebność[edytuj | edytuj kod]

Gatunek uznawany jest za zagrożony wyginięciem. Głównym zagrożeniem dla loreczki błękitnej jest obecność szczura śniadego. Ponadto zagrożenie stanowią również pożary lasów i traw. Obecnie liczebność gatunku ocenia się jedynie od 1.000 do 2.500 osobników. Liczebność ta jest z roku na rok mniejsza.

Przypisy

  1. Vini ultramarina w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Vini ultramarina. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tony Juniper, Mike Parr: Parrots: A Guide to Parrots of the World. New Heven: Yale University Press, 1998. ISBN 0-300-07453-0.
  • Joseph Michael Forshaw: Parrots of the World: An Identification Guide. Princeton, N. J.: Princeton University Pres, 2006. ISBN 0-691-09251-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]