Louis-Bertrand Tirilly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Louis-Bertrand Tirilly
biskup
Kraj działania  Francja
Wspólnota zamorska  Polinezja Francuska
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1912
Guilvinec
Data śmierci 25 października 2002
wikariusz apostolski Markizów
Okres sprawowania 1953 - 1966
biskup Taiohae
Okres sprawowania 1966 - 1970
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja sercanie biali
Śluby zakonne 17 października 1935
Prezbiterat 25 lipca 1937
Nominacja biskupia 16 listopada 1953
Sakra biskupia 12 września 1954
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 września 1954
Miejscowość Quimper
Konsekrator André-Pierre-François Fauvel
Współkonsekratorzy Alfred Aimé Léon Marie CSSp,
Pierre Bonneau CSSp

Louis-Bertrand Tirilly SSCC (ur. 25 stycznia 1912 w Guilvinec we Francji, zm. 25 października 2002) – francuski duchowny rzymskokatolicki, sercanin biały, misjonarz, wikariusz apostolski Markizów, biskup Taiohae.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

17 października 1935 złożył śluby zakonne. 25 lipca 1937 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu Ołtarza. 19 grudnia 1938 przybył na Markizy.

16 listopada 1953 papież Pius XII mianował go wikariuszem apostolskim Markizów oraz biskupem tytularnym Buthrotum. 12 września 1954 w Quimper przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa Quimper André-Pierre'a-François Fauvela. Współkonsekratorami byli wikariusz apostolski Gujany Francuskiej - Kajenny Alfred Aimé Léon Marie CSSp oraz wikariusz apostolski Douali Pierre Bonneau CSSp.

Jako ojciec soborowy wziął udział w pierwszej i w drugiej sesji soboru watykańskiego II. 21 czerwca 1966 wikariat apostolski Markizów został podniesiony do rangi diecezji. Tym samym bp Tirilly został biskupem Taiohae.

17 marca 1970 zrezygnował z biskupstwa. Otrzymał wówczas biskupstwo tytularne Budua, z którego zrezygnował 27 września 1976. Następnie powrócił do Francji, gdzie był kapelanem w hospicjum. Pod koniec życia zamieszkał w domu starców. Zmarł 25 października 2002.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]