Ludologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludologia – dziedzina humanistyki zajmująca się systematycznym badaniem gier z perspektywy ekonomicznej, estetycznej, narratologicznej, kulturoznawczej, socjologicznej i psychologicznej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Termin ludologia stworzył w 1999 badacz Gonzalo Frasca[1] od tytułu monografii Homo ludens (1938) Johana Huizingi[2]. W słowie ludologia łączy się źródłosłów łaciński (łac. ludus = zabawa, rozrywka) i grecki (gr. logos)[a].

Ludologia jest szczególnie związana z badaniem gier komputerowych, bo w tej formie u schyłku XX wieku gry te osiągnęły wysoki poziom komplikacji i stały się nowym medium odgrywającym rolę społeczną podobną do telewizji, kina czy literatury[3]. Ludologia jest analogiczna do takich dziedzin humanistyki, jak filmoznawstwo, teatrologia, literaturoznawstwo czy komiksoznawstwo.

Studia ludologiczne prowadzą badacze w Europie Zachodniej, USA i Japonii. Polskich ludologów zrzesza Polskie Towarzystwo Badania Gier[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Krawczyk, Ludologia dla studentów, polityka.pl, 11 czerwca 2010.
  2. Hector Rodriguez, The Playful and the Serious: An approximation to Huizinga's Homo Ludens, gamestudies.org.
  3. Zob. Teoretyczny opis rozwoju branży i rynku gier komputerowych: Andrzej Klimczuk, Zastosowanie koncepcji kapitału społecznego w badaniach ludologicznych. Przykład branży gier komputerowych, „Homo Ludens” 2/2010, s. 51-59.
  4. Tatiana Kowalczyk, Wyprodukowano w Polsce: czym jest ludologia i dlaczego każdy gracz powinien o niej wiedzieć?, komputerswiat.pl, 16 stycznia 2017.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Czysto grecką nazwą byłaby paidiologia (gr. paidia = gra, zabawa)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]