Ludowy Związek Kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ludowy Związek Kobiet – konspiracyjna organizacja ruchu ludowego powstała w czasie II wojny światowej.

Związek powstał w styczniu 1942 r., zajmując się obsługiwaniem konspiracyjnej sieci łączności, kolportażem wydawnictw Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego „Roch” i Batalionów Chłopskich, oraz opieką nad rodzinami pomordowanych i więzionych przez Niemców. Organizacja zajmowała się również zaopatrywaniem w żywność niektórych oddziałów BCh i prowadziła pracę kulturalno-oświatową.

Na szczeblu centralnym utworzono 9 wydziałów:

  • organizacyjny
  • spółdzielczo-gospodarczy
  • propagandowy
  • pracy i wydawnictw
  • dziecka
  • zdrowia i opieki społecznej
  • kształcenia kobiet
  • Zielonego Krzyża
  • prawny

W sumie Ludowy Związek Kobiet liczył około 12 000 kobiet z czego aż 8000 działało w Zielonym Krzyżu[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia II wojny światowej. Praca zbiorowa. Warszawa: MON, 1975.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa – Wydawnictwo MON 1971