Luperkal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilczyca karmiąca Romulusa i Remusa

Luperkal (Lupercal) – jaskinia, w której według mitologii rzymskiej wilczyca miała karmić Romulusa i Remusa, synów Marsa i Rei Sylwii. W tamtym miejscu bracia założyć mieli później Rzym.

W miejscu tym corocznie, w lutym, kapłani zabijali psa i dwie kozy w ofierze, w święta Luperkaliów. Obrzęd ten kultywowano do 494 roku n.e.[1]

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Podczas prac konserwatorskich na Palatynie w styczniu 2007 roku, mających na celu odrestaurowanie domu cesarza Augusta robotnicy natrafili na grotę ozdobioną freskami i motywami muszli. Włoska archeolog Irene Iacopi ogłosiła, iż może to być prawdopodobnie legendarna świątynia-Luperkal. Przemawia za tym fakt, iż odnaleziona grota, zgodnie z podaniami historycznymi, znajduje się w pobliżu pałaców cesarskich[1].

Przypisy

  1. a b Sacred Cave of Rome's Founders Found, Scientists Say (ang.). W: National Geographic News [on-line]. 2007-01-26. [dostęp 2017-08-17].