Mad Max

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy filmu z 1979 roku. Zobacz też: inne znaczenia.
Mad Max
Logo filmu
Logo filmu
Gatunek science fiction, sensacyjny, dystopia
Data premiery Ziemia 12 kwietnia 1979
Polska 30 grudnia 1979
Kraj produkcji  Australia
Język angielski
Czas trwania 93 minut
Reżyseria George Miller
Scenariusz James McCausland
George Miller
Główne role Mel Gibson
Joanne Samuel
Hugh Keays-Byrne
Muzyka Brian May
Zdjęcia David Eggby
Kostiumy Clare Griffin
Montaż Cliff Hayes,
Tony Paterson
Produkcja Byron Kennedy
Wytwórnia Kennedy Miller Productions
Mad Max Films
Crossroads
Dystrybucja Roadshow Entertainment
Budżet 400 000 AUD[1]
Kontynuacja Mad Max 2 (1981)

Mad Maxaustralijski film z gatunku science-fiction z 1979 roku w reżyserii George’a Millera. Film ten to opowieść o upadku społeczeństwa, zabójstwie i zemście, którego akcja rozgrywa się w nieokreślonej przyszłości w Australii. Policjant Max Rockatansky zostaje uwikłany w spór z gangiem motocyklistów. Zdjęcia do filmu kręcono w okolicach Melbourne i trwały sześć tygodni.

Film zapoczątkował serię kolejnych filmów o przygodach tytułowego bohatera: Mad Max II (1981), Mad Max pod Kopułą Gromu (1985) i reboot serii Mad Max: Na drodze gniewu (2015).

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu osadzona jest w postapokaliptycznym świecie. Tytułowy Mad Max jest policjantem w Mieście Słońca. Pewnego dnia w czasie pościgu prowadzonego przez Maksa ginie jeden z członków bandy motocyklistów - Night Rider. Jego kompani zjawiają się w mieście i postanawiają pomścić przyjaciela. Między nimi a Maksem rozpętuje się wojna na śmierć i życie.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opinie o filmie[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego[2]
Sugestywne przedstawienie „społeczeństwa rozkładu”, znakomicie zrealizowane sekwencje pościgów samochodowych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mad Max : SE, DVD Times, 19 stycznia 2002 [dostęp 2014-01-04] (ang.).
  2. The Best of Video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. 204.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. 204.