Magelanka siwogłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magelanka siwogłowa
Chloephaga poliocephala[1]
P. L. Sclater, 1857
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina kaczki
Plemię Tadornini
Rodzaj Chloephaga
Gatunek magelanka siwogłowa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     występuje przez cały rok

     poza sezonem lęgowym

Magelanka siwogłowa[3] (Chloephaga poliocephala) – gatunek dużego, przeważnie wędrownego ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący południową część Ameryki Południowej. Monotypowy[4]. Nie jest zagrożony. Dość często spotykany w hodowlach[5].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Lato: górskie rejony południowej Patagonii oraz archipelag Ziemia Ognista, a także Andy Patagonii i Araukanii. Zima: niziny całej Patagonii i Pampy, Andy środkowoargentyńskie i Chile środkowe. Występuje od poziomu morza do około 1500 m n.p.m.[2][6] Czasami zalatuje na Falklandy[2][6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Rozmiary[edytuj | edytuj kod]

Samica jest nieco mniejsza od samca[5].

Długość ciała: 50–60 cm[5][6], masa ciała około 2,2 kg[6].

Wygląd zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]

Głowa i szyja popielate. Pierś i dolna część szyi rdzawokasztanowate, błyszczące. Grzbiet szarobrązowy, boki tułowia w białe i czarne prążki, brzuch biały. Dziób czarny, nogi żółtopomarańczowe, ale od przodu czarne[5].

Wygląd osobników obu płci jest podobny, jednak u samca w górnych partiach ciała zanika biało-czarne prążkowanie, dochodzące do wyżej położonych części ciała u samicy.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Jajo z kolekcji muzealnej
Siedlisko
Tereny podmokłe oraz bagna wśród lasów głównie bukowych. Zimą na łąkach, pastwiskach[5] i polach uprawnych[6].
Lęgi i zachowanie
Zakładają gniazda w październiku, listopadzie, wśród traw bądź w dziuplach. Czasem gniazdują w małych koloniach, częściej pojedynczo. Samica znosi 4–6 jasnobrązowych jaj. Wysiaduje je 30 dni. W tym czasie samiec strzeże gniazda. Pisklęta wodzone są przez oboje rodziców[5].
Usamodzielniają się po 60–80 dniach, a są dojrzałe płciowo po trzech latach. Tworzą dozgonnie wierne pary. Podczas lęgów są terytorialne, poza tym okresem zbierają się w stada do 100 osobników[5].
Pożywienie
Liście, łodygi i nasiona traw i turzyc[6].

Status[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje magelankę siwogłową za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Globalny trend liczebności uznawany jest za spadkowy[2][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chloephaga poliocephala, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d Chloephaga poliocephala, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Tadornini Reichenbach, 1849-50 (wersja: 2021-04-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-07-17].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Screamers, ducks, geese, swans (ang.). IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-07-17].
  5. a b c d e f g Magelanka siwogłowa (Chloephaga poliocephala), www.ptakiozdobne.pl – Portal hodowców ptaków ozdobnych [dostęp 2016-08-11].
  6. a b c d e f N. Bouglouan: Ashy-headed Goose (ang.). W: oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2021-07-17].
  7. Species factsheet: Chloephaga poliocephala (ang.). BirdLife International, 2021. [dostęp 2021-07-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]