Make Way for Tomorrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Make Way for Tomorrow
Gatunek melodramat
Data premiery 1937
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Reżyseria Leo McCarey
Scenariusz Viña Delmar
Główne role Victor Moore
Beulah Bondi
Fay Bainter
Thomas Mitchell
Elisabeth Ridson
Barbara Read
Muzyka George Antheil
Victor Young
Zdjęcia William C. Mellor
Scenografia Hans Dreier
Bernard Herzbrun
Montaż LeRoy Stone
Produkcja Leo McCarey
Adolph Zukor
Wytwórnia Paramount Pictures

Make Way for Tomorrow – amerykański melodramat z 1937 roku wyreżyserowany przez Leo McCareya. Film oparty jest na książce Years Are So Long opublikowanej w 1934 przez Josephine Lawrence oraz (w większym stopniu) na sztuce teatralnej napisanej na podstawie powieści przez Helen Leary i Nolana Leary[1]. Zdaniem Orsona Wellesa Make Way or Tomorrow to najsmutniejszy film w dziejach kina[2].

Tuż przed powstaniem filmu zmarł ojciec McCareya, a owdowiała matka wprowadziła się do syna; zdaniem Elizabeth Kendall film jest wyobrażeniem reżysera na temat tego, jak mogłyby się potoczyć losy jego rodziny, gdyby nie był sławnym reżyserem, mogącym zapewnić matce komfortową starość[3]. Z kolei według Christophera Sharretta Make Way for Tomorrow wyrasta z katolickiego i antykomunistycznego światopoglądu reżysera[1]

Film zyskał uznanie krytyki, jednak nie spodobał się publiczności, która oczekiwała od kina bardziej optymistycznych historii, przynoszących pociechę w trudnych czasach. Niepowodzenie filmu spowodowało odejście McCareya z wytwórni Paramount Pictures[4]. Film pozostawał przez lata zapomniany[2]. Obejrzał go jednak japoński scenarzysta Noda Kōgo, który zainspirowany nim napisał Tokijską opowieść[5].

Zarys akcji[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o losach starszego małżeństwa, Lucy i Barkleya Cooperów, którzy w wyniku trudności finansowych tracą dom i zmuszeni są zamieszkać u swoich dzieci. Ponieważ jednak żadne z nich nie ma warunków do przyjęcia obojga rodziców, Cooperowie zmuszeni są rozdzielić się po 50 latach wspólnego życia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Andrzej Pitrus: Nawet kamień zapłacze – "Make Way for Tomorrow" Leo McCareya. W: Łukasz A. Plesnar, Rafał Syska: Arcydzieła klasycznego kina amerykańskiego. Kraków: EKRANy, 2013, s. 128. ​ISBN 978-83-934626-2-9​.
  2. a b Andrzej Pitrus: Nawet kamień zapłacze – "Make Way for Tomorrow" Leo McCareya. W: Łukasz A. Plesnar, Rafał Syska: Arcydzieła klasycznego kina amerykańskiego. Kraków: EKRANy, 2013, s. 127. ​ISBN 978-83-934626-2-9​.
  3. Andrzej Pitrus: Nawet kamień zapłacze – "Make Way for Tomorrow" Leo McCareya. W: Łukasz A. Plesnar, Rafał Syska: Arcydzieła klasycznego kina amerykańskiego. Kraków: EKRANy, 2013, s. 139. ​ISBN 978-83-934626-2-9​.
  4. Andrzej Pitrus: Nawet kamień zapłacze – "Make Way for Tomorrow" Leo McCareya. W: Łukasz A. Plesnar, Rafał Syska: Arcydzieła klasycznego kina amerykańskiego. Kraków: EKRANy, 2013, s. 132. ​ISBN 978-83-934626-2-9​.
  5. Andrzej Pitrus: Nawet kamień zapłacze – "Make Way for Tomorrow" Leo McCareya. W: Łukasz A. Plesnar, Rafał Syska: Arcydzieła klasycznego kina amerykańskiego. Kraków: EKRANy, 2013, s. 140. ​ISBN 978-83-934626-2-9​.