Mankurt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mankurt – termin pochodzący w mitologii ludów tureckich odnoszący się do bezwolnego, otępiałego, posłusznego niewolnika.

Według podań mankurtem stawał się człowiek poddany „mankurtyzacji”. Tortura ta polegać miała na założeniu na dokładnie ogoloną głowę, czegoś w rodzaju ściśle przylegającego czepka wykonanego z wilgotnej (świeżej) wielbłądziej skóry. Niewolnik zakuwany był w dyby, tak by nie mógł zdjąć czepka nie tylko rękami ale też np. by nie mógł ocierać się nim o ziemię, a następnie wypędzany był na wiele dni na pustynię. W upalnym słońcu wielbłądzia skóra kurcząc się miała uciskać mózg powodując jego głębokie i często nieodwracalne uszkodzenia. Człowiek, który przeżył ten zabieg stawał się mankurtem.

Mankurt zapominał kim jest, skąd pochodzi, jak się nazywa. Był zupełnie bezwolny i ślepo wykonywał polecenia swojego pana.

Postać mankurta spopularyzowana została przez powieść Czingiza Ajtmatowa pt. Dzień dłuższy niż stulecie (po angielsku: The Day Lasts More Than a Hundred Years) oraz przez film w reżyserii Kodzakuli Narlijewa pt. Mankurt.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]