Manuel Štrlek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manuel Štrlek
Ilustracja
Manuel Štrlek w barwach Vive Kielce (2013)
Data i miejsce
urodzenia
1 grudnia 1988
Zagrzeb, Jugosławia
Pozycja lewoskrzydłowy
Wzrost 182 cm[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Vive Kielce
Numer 17
Kariera piłkarska
Lata Klub
2006–2012
2012–2018
2018–
RK Zagrzeb
Vive Kielce
Veszprém
Kariera reprezentacyjna[a]
Lata Reprezentacja M (G)
 Chorwacja 143 (498)[2]
  1. Mecze i gole w reprez. akt. 29 stycznia 2018.

Manuel Štrlek (ur. 1 grudnia 1988 w Zagrzebiu[1]) – chorwacki piłkarz ręczny, lewoskrzydłowy, od 2012 zawodnik Vive Kielce.

Reprezentant Chorwacji, brązowy medalista igrzysk olimpijskich w Londynie (2012), brązowy medalista mistrzostw świata (2013), srebrny (2010) oraz brązowy (2012, 2016) medalista mistrzostw Europy. Trzykrotnie wybrany najlepszym lewoskrzydłowym mistrzostw Europy (2010, 2016, 2018).

Wielokrotny mistrz Chorwacji i mistrz Polski. Zwycięzca Ligi Mistrzów i najlepszy lewoskrzydłowy tych rozgrywek w sezonie 2015/2016 w barwach Vive Kielce.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 2006–2012 był zawodnikiem RK Zagrzeb, z którym wywalczył sześć mistrzostw Chorwacji i sześć Pucharów Chorwacji. Będąc graczem stołecznej drużyny, występował regularnie od sezonu 2008/2009 w Lidze Mistrzów, w której w ciągu czterech lat zdobył 134 gole[1]. W sezonie 2011/2012 zajął z RK Zagrzeb 3. miejsce w Lidze SEHA – w rozegranym 15 kwietnia 2012 meczu o tę pozycję ze słowackim Tatranem Preszów (31:29) rzucił sześć bramek[3].

W 2012 został graczem Vive Kielce. Z klubem tym wywalczył pięć mistrzostw Polski i pięć Pucharów Polski. W sezonie 2015/2016, w którym rozegrał 29 meczów i zdobył 119 goli, był najlepszym strzelcem kieleckiej drużyny w Superlidze[4]. Z Vive Kielce odnosił również sukcesy w Lidze Mistrzów. W sezonach 2012/2013 (rzucił w nim 29 bramek, w tym dziewięć w Final Four) i 2014/2015 (zdobył w nim 33 gole, w tym cztery w Final Four) zajął w tych rozgrywkach z kielecką drużyną 3. miejsce. W sezonie 2015/2016, w którym rzucił 53 bramki, wygrał z Vive Ligę Mistrzów. W rozegranym 29 maja 2016 meczu finałowym z węgierskim Veszprém (39:38) zdobył cztery gole, a także rzucił bramkę w serii rzutów karnych[1]. W sezonie 2015/2016 został ponadto wybrany najlepszym lewoskrzydłowym Ligi Mistrzów[5].

W lipcu 2018 przejdzie do węgierskiego Veszprém, z którym podpisał trzyletnią umowę (informację o transferze ogłoszono w marcu 2017)[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2006 wraz z reprezentacją Chorwacji juniorów zdobył mistrzostwo Europy U-18 – podczas turnieju, który odbył się w Estonii, rozegrał siedem meczów i rzucił 33 bramki[7]. W 2007 wywalczył srebrny medal podczas mistrzostw świata U-19 w Bahrajnie, w których zdobył 43 gole (5. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców turnieju)[8], a także został wybrany najlepszym lewoskrzydłowym zawodów[9]. W 2008 uczestniczył w mistrzostwach Europy U-20 w Rumunii.

Dwukrotnie uczestniczył w igrzyskach olimpijskich. Podczas turnieju w Londynie (2012), w którym rozegrał osiem meczów i zdobył 28 goli, wywalczył z reprezentacją Chorwacji brązowy medal[10]. Podczas igrzysk w Rio de Janeiro (2016) wystąpił w sześciu meczach, w których rzucił 29 bramek[11].

Brał udział w mistrzostwach świata w 2011, 2013, 2015 i 2017. Podczas turnieju w Hiszpanii (2013), w którym rozegrał pięć meczów i rzucił 11 goli[12], zdobył brązowy medal. Wystąpił również w mistrzostwach Europy w 2010, 2012, 2014, 2016 oraz 2018. Podczas turnieju w Austrii (2010), w którym rozegrał osiem meczów i rzucił 21 goli[13], zdobył srebrny medal i został wybrany najlepszym lewoskrzydłowym zawodów. Podczas mistrzostw w Serbii (2012), w których wystąpił w sześciu spotkaniach i zdobył 17 goli[14], wywalczył brązowy medal. Brązowy medal mistrzostw Europy zdobył również w 2016 – w turnieju, który odbył się w Polsce, rzucił 43 bramki (4. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców turnieju) i został wybrany najlepszym lewoskrzydłowym zawodów[15][16]. Podczas mistrzostw Europy w Chorwacji (2018) zdobył 29 goli i został uznany najlepszym lewoskrzydłowym turnieju[17][18].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Manuel Štrlek w barwach reprezentacji Chorwacji (2010)
RK Zagrzeb
  • Mistrzostwo Chorwacji: 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012
  • Puchar Chorwacji: 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012
  • 3. miejsce w Lidze SEHA: 2011/2012
Vive Kielce
Reprezentacja Chorwacji seniorów
Reprezentacja Chorwacji juniorów
Indywidualne
  • Najlepszy lewoskrzydłowy mistrzostw Europy: 2010, 2016[16], 2018[18]
  • Najlepszy lewoskrzydłowy Ligi Mistrzów: 2015/2016 (53 bramki; Vive Kielce)[5]
  • Najlepszy lewoskrzydłowy mistrzostw świata U-19: 2007[9]
  • 4. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców mistrzostw Europy: 2016 (43 bramki)[15]
  • 5. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców mistrzostw świata U-19: 2007 (43 bramki)[8]

Statystyki w Vive Kielce[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Superliga Puchar Polski Liga Mistrzów Super Globe Razem
M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr.
Vive Kielce 2012/2013 18 82 4,6 3 9 3 12 29 2,4 33 120 3,6
2013/2014 27 86 3,2 5 23 4,6 12 39 3,3 44 148 3,4
2014/2015 27 110 4,1 5 30 6 16 33 2,1 48 173 3,6
2015/2016 29 119 4,1 4 22 5,5 20 53 2,7 53 194 3,7
2016/2017 29 112 3,9 4 15 3,8 16 41 2,6 3 7 2,3 52 175 3,4
2017/2018 17 91 5,5 0 0 0 10 23 2,3 27 114 4,2
Razem 147 600 4,1 21 99 4,7 86 218 2,5 3 7 2,3 257 924 3,6
Stan na 7 lutego 2018[1][19][20]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Manuel Štrlek (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  2. Manuel Štrlek (chorw.). furkisport.hr. [dostęp 2018-01-29].
  3. Zvonka Keliš: Zagrebašima utješno treće mjesto (chorw.). sportnet.rtl.hr, 15 kwietnia 2012. [dostęp 2018-01-05].
  4. Klasyfikacja strzelców – sezon 2015/2016. zprp.pl. [dostęp 2018-01-05].
  5. a b All-star team fan vote soars to new heights as over 80,000 take part (ang.). eurohandball.com, 27 maja 2016. [dostęp 2018-01-04].
  6. Aneta Szypnicka: Oficjalnie: Manuel Strlek trafi do Telekomu Veszprem. sportowefakty.wp.pl, 17 marca 2017. [dostęp 2018-01-05].
  7. Raport z mistrzostw Europy U-18 w Estonii 2006 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  8. a b Raport z mistrzostw świata U-19 w Bahrajnie 2007 (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  9. a b Denmark became World Champions - handball thriller marked end of II Men's Youth title contests (ang.). ihf.info, 4 sierpnia 2007. [dostęp 2018-01-05].
  10. Raport z igrzysk olimpijskich w Londynie 2012 (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  11. Raport z igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro 2016 (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  12. Raport z mistrzostw świata w Hiszpanii 2013. ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  13. Raport z mistrzostw Europy w Austrii 2010 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  14. Raport z mistrzostw Europy w Serbii 2012 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  15. a b Raport z mistrzostw Europy w Polsce 2016 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  16. a b Courtney Gahan: EHF EURO 2016 All-Stars named. pol2016.ehf-euro.com, 31 stycznia 2016. [dostęp 2018-01-05].
  17. Raport z mistrzostw Europy w Chorwacji 2018 (ang.). sportresult.com. [dostęp 2018-01-29].
  18. a b Adrian Costeiu: EHF EURO 2018 All-star team namedinitial (ang.). cro2018.ehf-euro.com, 28 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-29].
  19. Archiwum rozgrywek. zprp.pl. [dostęp 2018-02-07].
  20. IHF Super Globe 2016 in Qatar – fixtures and results (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-02-07].