Manuel Štrlek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manuel Štrlek
Ilustracja
Manuel Štrlek w barwach Vive Kielce (2013)
Data i miejsce
urodzenia
1 grudnia 1988
Zagrzeb, Jugosławia
Pozycja lewoskrzydłowy
Wzrost 181 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Vive Kielce
Numer 17
Kariera klubowa
Lata Klub
2006–2012
2012–2018
2018–
RK Zagrzeb
Vive Kielce
Veszprém
Kariera reprezentacyjna[a]
Lata Reprezentacja M (G)
 Chorwacja 143 (498)[1]
  1. Mecze i gole w reprez. akt. 29 stycznia 2018.

Manuel Štrlek (ur. 1 grudnia 1988 w Zagrzebiu[2]) – chorwacki piłkarz ręczny, lewoskrzydłowy, od 2012 zawodnik Vive Kielce.

Reprezentant Chorwacji, brązowy medalista igrzysk olimpijskich w Londynie (2012), brązowy medalista mistrzostw świata (2013), srebrny (2010) oraz brązowy (2012, 2016) medalista mistrzostw Europy. Trzykrotnie wybrany najlepszym lewoskrzydłowym mistrzostw Europy (2010, 2016, 2018).

Wielokrotny mistrz Chorwacji i mistrz Polski. Zwycięzca Ligi Mistrzów i najlepszy lewoskrzydłowy tych rozgrywek w sezonie 2015/2016 w barwach Vive Kielce.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 2006–2012 był zawodnikiem RK Zagrzeb, z którym wywalczył sześć mistrzostw Chorwacji i sześć Pucharów Chorwacji. Będąc graczem stołecznej drużyny, występował regularnie od sezonu 2008/2009 w Lidze Mistrzów, w której w ciągu czterech lat zdobył 134 gole[2]. W sezonie 2011/2012 zajął z RK Zagrzeb 3. miejsce w Lidze SEHA – w rozegranym 15 kwietnia 2012 meczu o tę pozycję ze słowackim Tatranem Preszów (31:29) rzucił sześć bramek[3].

W 2012 został graczem Vive Kielce. Z klubem tym wywalczył pięć mistrzostw Polski i pięć Pucharów Polski. W sezonie 2015/2016, w którym rozegrał 29 meczów i zdobył 119 goli, był najlepszym strzelcem kieleckiej drużyny w Superlidze[4]. Z Vive Kielce odnosił również sukcesy w Lidze Mistrzów. W sezonach 2012/2013 (rzucił w nim 29 bramek, w tym dziewięć w Final Four) i 2014/2015 (zdobył w nim 33 gole, w tym cztery w Final Four) zajął w tych rozgrywkach z kielecką drużyną 3. miejsce. W sezonie 2015/2016, w którym rzucił 53 bramki, wygrał z Vive Ligę Mistrzów. W rozegranym 29 maja 2016 meczu finałowym z węgierskim Veszprém (39:38) zdobył cztery gole, a także rzucił bramkę w serii rzutów karnych[2]. W sezonie 2015/2016 został ponadto wybrany najlepszym lewoskrzydłowym Ligi Mistrzów[5].

W lipcu 2018 przejdzie do węgierskiego Veszprém, z którym podpisał trzyletnią umowę (informację o transferze ogłoszono w marcu 2017)[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2006 wraz z reprezentacją Chorwacji juniorów zdobył mistrzostwo Europy U-18 – podczas turnieju, który odbył się w Estonii, rozegrał siedem meczów i rzucił 33 bramki[7]. W 2007 wywalczył srebrny medal podczas mistrzostw świata U-19 w Bahrajnie, w których zdobył 43 gole (5. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców turnieju)[8], a także został wybrany najlepszym lewoskrzydłowym zawodów[9]. W 2008 uczestniczył w mistrzostwach Europy U-20 w Rumunii.

Dwukrotnie uczestniczył w igrzyskach olimpijskich. Podczas turnieju w Londynie (2012), w którym rozegrał osiem meczów i zdobył 28 goli, wywalczył z reprezentacją Chorwacji brązowy medal[10]. Podczas igrzysk w Rio de Janeiro (2016) wystąpił w sześciu meczach, w których rzucił 29 bramek[11].

Brał udział w mistrzostwach świata w 2011, 2013, 2015 i 2017. Podczas turnieju w Hiszpanii (2013), w którym rozegrał pięć meczów i rzucił 11 goli[12], zdobył brązowy medal. Wystąpił również w mistrzostwach Europy w 2010, 2012, 2014, 2016 oraz 2018. Podczas turnieju w Austrii (2010), w którym rozegrał osiem meczów i rzucił 21 goli[13], zdobył srebrny medal i został wybrany najlepszym lewoskrzydłowym zawodów. Podczas mistrzostw w Serbii (2012), w których wystąpił w sześciu spotkaniach i zdobył 17 goli[14], wywalczył brązowy medal. Brązowy medal mistrzostw Europy zdobył również w 2016 – w turnieju, który odbył się w Polsce, rzucił 43 bramki (4. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców turnieju) i został wybrany najlepszym lewoskrzydłowym zawodów[15][16]. Podczas mistrzostw Europy w Chorwacji (2018) zdobył 29 goli i został uznany najlepszym lewoskrzydłowym turnieju[17][18].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Manuel Štrlek w barwach reprezentacji Chorwacji (2010)
RK Zagrzeb
  • Mistrzostwo Chorwacji: 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012
  • Puchar Chorwacji: 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012
  • 3. miejsce w Lidze SEHA: 2011/2012
Vive Kielce
Reprezentacja Chorwacji seniorów
Reprezentacja Chorwacji juniorów
Indywidualne
  • Najlepszy lewoskrzydłowy mistrzostw Europy: 2010, 2016[16], 2018[18]
  • Najlepszy lewoskrzydłowy Ligi Mistrzów: 2015/2016 (53 bramki; Vive Kielce)[5]
  • Najlepszy lewoskrzydłowy mistrzostw świata U-19: 2007[9]
  • Gracz Miesiąca Superligi – marzec 2017
  • 4. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców mistrzostw Europy: 2016 (43 bramki)[15]
  • 5. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców mistrzostw świata U-19: 2007 (43 bramki)[8]

Statystyki w Vive Kielce[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Superliga Puchar Polski Liga Mistrzów Super Globe Razem
M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr.
Vive Kielce 2012/2013 18 82 4,6 3 9 3 12 29 2,4 33 120 3,6
2013/2014 27 86 3,2 5 23 4,6 12 39 3,3 44 148 3,4
2014/2015 27 110 4,1 5 30 6 16 33 2,1 48 173 3,6
2015/2016 29 119 4,1 4 22 5,5 20 53 2,7 53 194 3,7
2016/2017 29 112 3,9 4 15 3,8 16 41 2,6 3 7 2,3 52 175 3,4
2017/2018 25 134 5,4 1 3 3 16 52 3,3 42 189 4,5
Razem 155 643 4,1 22 102 4,6 92 247 2,7 3 7 2,3 272 999 3,7
Stan na 5 kwietnia 2018[2][19][20]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Manuel Štrlek (chorw.). furkisport.hr. [dostęp 2018-01-29].
  2. a b c d Manuel Štrlek (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  3. Zvonka Keliš: Zagrebašima utješno treće mjesto (chorw.). sportnet.rtl.hr, 15 kwietnia 2012. [dostęp 2018-01-05].
  4. Klasyfikacja strzelców – sezon 2015/2016. zprp.pl. [dostęp 2018-01-05].
  5. a b All-star team fan vote soars to new heights as over 80,000 take part (ang.). eurohandball.com, 27 maja 2016. [dostęp 2018-01-04].
  6. Aneta Szypnicka: Oficjalnie: Manuel Strlek trafi do Telekomu Veszprem. sportowefakty.wp.pl, 17 marca 2017. [dostęp 2018-01-05].
  7. Raport z mistrzostw Europy U-18 w Estonii 2006 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  8. a b Raport z mistrzostw świata U-19 w Bahrajnie 2007 (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  9. a b Denmark became World Champions - handball thriller marked end of II Men's Youth title contests (ang.). ihf.info, 4 sierpnia 2007. [dostęp 2018-01-05].
  10. Raport z igrzysk olimpijskich w Londynie 2012 (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  11. Raport z igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro 2016 (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  12. Raport z mistrzostw świata w Hiszpanii 2013. ihf.info. [dostęp 2018-01-05].
  13. Raport z mistrzostw Europy w Austrii 2010 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  14. Raport z mistrzostw Europy w Serbii 2012 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  15. a b Raport z mistrzostw Europy w Polsce 2016 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2018-01-05].
  16. a b Courtney Gahan: EHF EURO 2016 All-Stars named. pol2016.ehf-euro.com, 31 stycznia 2016. [dostęp 2018-01-05].
  17. Raport z mistrzostw Europy w Chorwacji 2018 (ang.). sportresult.com. [dostęp 2018-01-29].
  18. a b Adrian Costeiu: EHF EURO 2018 All-star team namedinitial (ang.). cro2018.ehf-euro.com, 28 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-29].
  19. Archiwum rozgrywek. zprp.pl. [dostęp 2018-02-07].
  20. IHF Super Globe 2016 in Qatar – fixtures and results (ang.). ihf.info. [dostęp 2018-02-07].