Marian Bąk (harcerz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Bąk
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1902
Latowicz
Data i miejsce śmierci 4 sierpnia 1920
Paproć Duża
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
drużynowy 24 WDH im. Chodkiewicza, drużynowy drużyny harcerskiej w Latowiczu
Okres sprawowania od 1918
do 1920
Marian Bąk
Data urodzenia 2 lutego 1902
Data śmierci 4 sierpnia 1920
Przebieg służby
Lata służby 1920
Siły zbrojne Wojsko Polskie (II RP)
Jednostki 201pp
Stanowiska żołnierz
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości

Marian Bąk (ur. 2 lutego 1902 w Latowiczu, zm. 4 sierpnia 1920 pod Paprocią Dużą) – polski harcerz, działacz młodzieżowych organizacji niepodległościowych i uczestnik walk o niepodległość Polski[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Marian Bąk był synem Grzegorza i Heleny z domu Wardzyńskiej. Uczył się w Gimnazjum im. Rocha Kowalskiego w Warszawie. Od 18 stycznia 1918 roku był członkiem Organizacji Młodzieży Narodowej (OMN), przyjętym do niej przez Tomasza Piskorskiego[2], później członkiem Prezydium Zarządu Głównego OMN Szkół Średnich.

W czasie nauki w gimnazjum aktywnie uczestniczył w pracach samopomocowych[2] (był działaczem Towarzystwa Samopomocy Koleżeńskiej[3]), zajmował się również kolportażem nielegalnych wydawnictw młodzieżowych. Od 28 kwietnia 1918 roku był zastępowym w drużynie harcerskiej im. Karola Chodkiewicza w Gimnazjum Rocha Kowalskiego[4], następnie został drużynowym tej drużyny[5]. W 1919 roku prowadził drużynę harcerską w rodzinnym Latowiczu[5][6][7].

Od co najmniej maja 1918 roku należał do POW w Latowiczu[8].

W 1919 roku był działaczem Związku Kół Młodzieży Wiejskiej[5][6].

W 1920 roku był członkiem i aktywnym działaczem tajnego Związku Młodzieży Polskiej „ZET”, Straży Kresowej, Związku Rad Ludowych i Centralnego Związku Kółek Rolniczych[9].

Będąc jeszcze uczniem, w świetle nadciągającej inwazji ze wschodu zgłosił się ochotniczo do wojska. W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył w II batalionie 201 ochotniczego pułku piechoty utworzonym i dowodzonym przez jego starszego kolegę, również harcerza Karola Wądołkowskiego. Zginął w czasie bitwy pod Paprocią Dużą[10] lub – jak pisze Tomasz Piskorski: wzięty do niewoli (...) został przez bolszewików w sposób okrutny zamordowany[5]. W 1934 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości[11].

Jest pochowany w zbiorowej mogile na cmentarzu parafialnym w Szumowie. M.in. jego nazwisko znajduje się na granitowej tablicy kolumny wieńczącej tę mogiłę[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz W. Nowacki, II. W wirach wojny [w:] Tadeusz W. Nowacki (red.), ZET w walce o niepodległość i budowę państwa − szkice i wspomnienia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 120, ISBN 83-01-12142-4.
  2. a b Tomasz Piskorski, Pamiętniki, zeszyt 40 (1918), Archiwum Akt Nowych, Warszawa 2019.
  3. Tomasz Piskorski, Pamiętniki, zeszyt 43 (1918), Archiwum Akt Nowych, Warszawa 2019.
  4. Tomasz Piskorski, Pamiętniki, zeszyt 46 (1918), Archiwum Akt Nowych, Warszawa 2019.
  5. a b c d Tomasz Piskorski, Wykaz poległych i zmarłych uczestników Ruchu Niepodległościowego Młodzieży Narodowej (członków Związku Młodzieży Polskiej – „Zet”, Organizacji „Przyszłość” – „Pet” i innych stopni organizacyjnych w okresie lat 1886–1936, Warszawa: Związek Seniorów OMN i ZPMD, 1936, s. 8.
  6. a b Tomasz Piskorski, Pamiętniki, zeszyt 77 (1919), Archiwum Akt Nowych, Warszawa 2019.
  7. Tadeusz W. Nowacki, II. W wirach wojny [w:] Tadeusz W. Nowacki (red.), ZET w walce o niepodległość i budowę państwa − szkice i wspomnienia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 110, ISBN 83-01-12142-4.
  8. Tomasz Piskorski, Pamiętniki, zeszyt 48 (1918), Archiwum Akt Nowych, Warszawa 2019.
  9. Tadeusz W. Nowacki, III. W II Rzeczypospolitej [w:] Tadeusz W. Nowacki (red.), ZET w walce o niepodległość i budowę państwa − szkice i wspomnienia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 245, ISBN 83-01-12142-4.
  10. a b Artur Żyłkowski, Andrzejewo-Szumowo. Bohaterowie 1920., www.dobroni.pl, 31 marca 2018 [dostęp 2019-01-01].
  11. M.P. z 1934 r. nr 27, poz. 41