Marianne (tygodnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marianne
Częstotliwość tygodnik
Państwo  Francja
Rodzaj czasopisma ogólna
Pierwszy numer 1997
Redaktor naczelny Natacha Polony
Średni nakład 204 648[1] egz.
Liczba stron 90
Strona internetowa

Mariannefrancuski lewicowy tygodnik opinii, założony w 1997 roku przez Jean-François Kahna i Maurice’a Szafrana. Od 29 czerwca 2013 tygodnik nosi nazwę Le Nouveau Marianne[2]. Redakcja tygodnika znajduje się w Paryżu.

W 2018 większość udziałów w „Marianne” przejęła firma Czech Media Invest, która przejęła udziały także w innych czasopismach francuskich z grupy Lagardère i której właścicielem jest czeski biznesmen Daniel Křetínský. Zgodnie z decyzją nowego właściciela od września 2018 redaktorem naczelnym czasopisma jest Natacha Polony[3].

W kwestiach dotyczących polityki na Bliskim Wschodzie Marianne zajmuje stanowisko proizraelskie. Jak powiedział w 2008 Jean-François Kahn, Marianne jest jednym z pism francuskich, w których pracuje najwięcej żydów-syjonistów[4].

Tygodnik ukazuje się w piątki. W 2013 roku średnia sprzedaż tygodnika wynosiła 204 648 egzemplarzy, z czego 195 797 egzemplarzy rozprowadzano w płatnej sprzedaży na terytorium Francji[1].

Zespół redakcyjny[edytuj | edytuj kod]

Dziennikarze

  • Maureen Auriol
  • Arnaud Bouillin (ekonomia)
  • Isabelle Chazot (savoir-vivre)
  • Martine Gozlan (reportaże)
  • Jean-Claude Jaillette (społeczeństwo)
  • Périco Légasse (savoir-vivre)
  • Hervé Nathan (ekonomia)
  • Guy Konopnicki (felieton)
  • Gérald Andrieu (polityka)
  • Daniel Bernard (reportaże)
  • Clotilde Cadu (zdrowie)
  • François Darras
  • Laurence Dequay (społeczeństwo)
  • Laureline Dupont (polityka)
  • Emmanualle Lévy (ekonomia)
  • Robert Redeker
  • Maxime Rovere
  • Vladimir de Gmeline
  • Benoît Duteurtre (muzyka klasyczna)
  • Danièle Heymann (kino)
  • Ollivier Pourriol (kino)
  • Vincent Huguet (sztuka)
  • Marin de Viry (literatura)
  • Olivier Maison (literatura)
  • Myriam Perfetti (muzyka)
  • Frédérique Briard
  • Anne-Sophie Michat (savoir-vivre)
  • Françoise Drougat
  • Benjamin Hannuna (gry)
  • Lewandowski John (travel)
  • Perrine Cherchève (społeczeństwo)
  • Marie Huret (społeczeństwo)
  • Frédéric Ploquin (społeczeństwo)
  • Elodie Emery (społeczeństwo)
  • Alain Léauthier (świat)
  • Anne Dastakian (świat)
  • Diane Cambon (zagranica: Hiszpania)
  • Ariel F. Dumont (zagranica: Włochy)
  • Pascal Giberné (zagranica: USA)
  • Julien Lacorie (zagranica: Izrael)
  • Lamia Quallalou (zagranica: Ameryka Łacińska)
  • Jordan Pouille (zagranica: Chiny)
  • Thomas Schnee (zagranica: Niemcy)
  • Christian Godin
  • Thomas Rabino (historia)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b OJD.com (fr.). [dostęp 4 maja 2014].
  2. « Jean-François Kahn ne prendra pas la tête du nouveau Marianne », L’Express, Anne-Yasmine Machet, 21 czerwca 2013.
  3. Anne Sogno: 10 choses à savoir sur Natacha Polony, la nouvelle directrice de Marianne (fr.). L'Obs. [dostęp 27 lutego 2019].
  4. Wywiad z Jean-François Kahnem, Israël magazine, 1 sierpnia 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]