Marko Bezruczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marko Bezruczko
Марко Безручко
Ilustracja
generał-chorąży generał-chorąży
Data i miejsce urodzenia 31 października 1893
Tokmak, gubernia taurydzka, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 10 lutego 1944
Warszawa, Polska pod okupacją III Rzeszy
Przebieg służby
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Coat of Arms of UNR-1.svg Armia Czynna Ukraińskiej Republiki Ludowej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna sowiecko-ukraińska, wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Order of Symon Petliura Ribbon.png Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Broń Złota „Za Waleczność”
Symon Petlura i oficerowie armii URL. Marko Bezruczko w środku, na pierwszym planie
Grób Marka Bezruczki na cmentarzu prawosławnym w Warszawie

Marko Bezruczko, ukr. Марко Безручко (ur. 31 października 1893 w Tokmaku[1], zm. 10 lutego 1944 w Warszawie) – generał armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

W 1912 podjął studia w Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył w 1914. W 1918 jako oficer Sztabu Generalnego kierował I Oddziałem Armii URL. W 1919 szef sztabu Samodzielnego Korpusu Strzelców Siczowych. W wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu pułkownika, dowódca 6 Siczowej Dywizji Strzelców Armii URL. 7 maja 1920 dowodzona przez niego 6 dywizja, wraz z wojskami polskimi zajęła Kijów. Dowodził obroną Zamościa przed Armią Czerwoną, uczestniczył w rozbiciu Armii Konnej Budionnego w bitwie pod Komarowem. 5 października 1920 awansowany do stopnia generała chorążego Armii URL. W 1921-1924 członek Wyższej Rady Wojennej URL.

W 1921 był ukraińskim komendantem Obozu Internowania nr 6 w Aleksandrowie Kujawskim[2].

W latach 30. był przewodniczącym Ukraińskiego Towarzystwa Wojskowo-Historycznego w Warszawie. Pochowany na cmentarzu prawosławnym na warszawskiej Woli.

Przypisy

  1. Марко Безручко. Військовий діяч, генерал-хорунжий Армії УНР
  2. A. Bieroza, Kozacki Kurhan w Aleksandrowie Kujawskim, "Polski Żołnierz Prawosławny", nr 3 (65), lipiec-sierpień-wrzesień 2010, ISSN 1233-7587, s.9

Bibliografia, literatura, linki[edytuj]

Zobacz też[edytuj]