Maroko Hiszpańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
الاحتلال الاسباني للم
Protectorado español de Marruecos

Maroko Hiszpańskie
1912–1956
Flaga Maroka Hiszpańskiego
Godło Maroka Hiszpańskiego
Flaga Maroka Hiszpańskiego Godło Maroka Hiszpańskiego
Język urzędowy hiszpański i arabski
Stolica Tetuan
Status terytorium sułtanat, protektorat
Zależne od Hiszpanii
Głowa terytorium sułtan Muhammad V
Ostatni następca tronu książę Hassan
Powierzchnia
 • całkowita

20 948 km²
waluta peseta hiszpańska (PTS)
Traktat feski dający Hiszpanii prawo do administracji północnym Marokiem jako protektoratem.
1912
Zjednoczenie z niepodległym sułtanatem Maroka
kwiecień 1956
Religia dominująca islam
Strefa czasowa UTC +1
Mapa Maroka Hiszpańskiego

Maroko Hiszpańskie (arab. الاحتلال الاسباني للمغرب, hiszp. Protectorado español de Marruecos) – dawna kolonia Hiszpanii w Afryce Północnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na mocy Traktatu z Fezu w 1912 Hiszpania objęła protektoratem północne (w rejonie Cieśniny Gibraltarskiej) i południowe (na granicy z Saharą Hiszpańską) Maroko. Obie części były oddzielone od siebie terytoriami marokańskimi pod protektoratem francuskim (Maroko Francuskie). Stolicą kolonii było Tetuan. W latach 1921-1926 na północy trwała wojna z plemionami zamieszkującymi góry Rif, czego efektem była czasowa secesja tego obszaru pod nazwą Republika Rifu.

W 1955 r. populacja Maroka Hiszpańskiego, w tym ludność europejska, liczyła ok. 1 mln mieszkańców[1].

Gdy w 1956 Francuzi wycofali się z południowej części Maroka, Hiszpania przekazała Maroku swoje terytorium, zachowując jednak Ceutę, Melillę, Sidi Ifni i region Tarfaja. Szybko wybuchły walki z Marokiem o te terytoria. W 1958 Hiszpanie wycofali się z Tarfai, zaś w 1969 z Sidi Ifni. Ceuta i Melilla nadal należą do Hiszpanii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spanish Morocco | Encyclopedia.com, www.encyclopedia.com [dostęp 2020-03-27].