Marsz Kaszubski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marsz Kaszubski – popularna kaszubska pieśń patriotyczna, używana przez część Kaszubów jako nieoficjalny hymn.

Autorem pieśni jest Hieronim Derdowski, który umieścił ją w swoim poemacie Ò panu Czôrlińsczim co do Pùcka pò sécë jachôł. Tekst do melodii zbliżonej do Mazurka Dąbrowskiego zaadaptował w 1921 Feliks Nowowiejski.

Przez długi okres Marsz Kaszubski był uznawany przez wielu Kaszubów za nieoficjalny hymn.

Tekst Marszu Kaszubskiego[edytuj]

Tam gdze Wisła òd Krakòwa
W pòlsczé mòrze płënie
Pòlskô wiara, pòlskô mòwa
Nigdë nie zadżinie.

Ref.
Nigdë do zgùbë
Nie przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżem!
Më trzimómë z Bòdżem.

Më z Niemcama wieczi całé
Krwawé wiedlë wòjnë.
Wòlné piesni wiedno brzmiałë
Bez górë i chòjnë.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Przëszedł Krzëżôk w twardi blasze,
Pôlił wsë i miasta,
Za to jegò cepë nasze
Grzmòcëłë lat dwasta.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Nas zawòłôł do swi rotë
Pòlsczi król Jadżełło,
Téj w niemiecczich karkach gnôtë
Trzeszczałë jaż miło.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Gdze król Kadzmiérz gnôł Krzëżôka?
Gnôł gò pòd Chònice!
Bë gò zgniotłë, jak robôka,
Kaszëbsczé kłonice.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Czej rôz naju òkrãtama
Szwedë najechalë,
Më żesmë jich kapùzama
Z Pùcka wënëkalë.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Krzëżã swiãtim przëżegnóné
Séc, seczera, kòsa,
Z tim Kaszëba w piekle stónie,
Diôbłu ùtrze nosa.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Nasz Stanisłôw Kòstka swiãti,
Co sã ù nas rodzył,
Nie dopùscy, bë zawzãti
Wróg nóm długò szkòdzył.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Płaczą matczi nad sënama
Płaczą dzys dzewice,
Hola, jesz je Bóg nad nama
Dôł cepë, kłonice.

Ref. Nigdë do zgùbë...

Tłumaczenie za: http://lyricstranslate.com/en/kasz%C3%ABbsczi-marsz-kaszubski-marsz.html

Tam gdzie Wisła od Krakowa

W polskie morze płynie

Polska wiara, polska mowa

Nigdy nie zaginie.

Nigdy do zguby

Nie przyjdą Kaszuby1

Marsz, marsz za wodzem!

My trzymamy z Bogiem.

My z Niemcami wieki całe

Krwawe wiedli wojny

Wolne pieśni zawsze brzmiały

Poprzez góry i sosny.

Nigdy do zguby...

Przyszedł Krzyżak w twardej blasze,

Palił wsie i miasta,

Za to jego cepy nasze

Grzmociły lat dwasta2.

Nigdy do zguby...

Nas zawołał do swej roty

Polski król Jagiełło,

Wtedy w niemieckich karkach gnaty3

Trzeszczały aż miło.

Nigdy do zguby...

Gdzie król Kazimierz gnał Krzyżaka?

Gnał go pod Chojnice!

By go zgniotły, jak robaka,

Kaszubskie konnice.

Nigdy do zguby...

Kiedy z razu okrętami

Szwedzi najechali,

My ich kapuzami4

Z pucka wyganiali.

Nigdy do zguby...

Krzyżem świętym przeżegnane

Sierp, siekiera, kosa,

Z tym Kaszub w piekle stanie,

Diabłu utrze nosa.

Nigdy do zguby...

Nasz Stanisław Kostka święty,

Co się u nas rodził,

Nie dopuści, by zawzięty

Wróg nam długo szkodził.

Nigdy do zguby...

Płaczą matki nad synami

Płaczą dziś dziewice,

Hola, jest jeszcze Bóg nad nami

Dał (nam) cepy, konnice.

Nigdy do zguby...

  • 1. Nigdy nie zginą Kaszubi
  • 2. "Dwieście" w liczbie mnogiej. W języku polskim nie używa się już liczby podwójnej. "Dwieście" to jej nieświadoma pozostałość.
  • 3. Kości
  • 4. Nakrycie głowy (http://pl.wikipedia.org/wiki/Kapuza)