Martwe pole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Martwe pole – obszar wokół pojazdu silnikowego (głównie samochody osobowe, ciężarowe, terenowe itp., a także motorówki i samoloty), który nie jest widoczny dla kierowcy w lusterkach bocznych, ani w lusterku wstecznym.

Zjawisko "martwego pola" wynika z tego, że lusterka samochodowe nie są w stanie objąć podglądem całego obszaru wokół pojazdu.

Największe martwe pole mają lusterka płaskie; obecnie producenci aut – dla poprawienia pola widzenia z boku i z tyłu – stosują lusterka sferyczne (wykonane są z tafli szkła w kształcie wycinka kuli) lub lusterka asferyczne (nazywane również łamanymi) – mają one skrajną część zwierciadła nachyloną pod ostrzejszym kątem niż reszta tafli).

Pierwszym i nowatorskim rozwiązaniem wychwytującym elementy (głównie inne pojazdy) w martwym polu jest – opracowany przez szwedzki koncern Volvo – system BLIS (z ang. Blind Spot Information System)[1], który do seryjnej produkcji wszedł pod koniec 2004 roku[2].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]