Melkki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Melkki
Melkö
Ilustracja
Widok z lotu ptaka
Kontynent Europa
Państwo  Finlandia
Akwen Morze Bałtyckie
Powierzchnia 0,3 km²
Położenie na mapie Helsinek
Mapa konturowa Helsinek, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Melkki”
Położenie na mapie Finlandii
Mapa konturowa Finlandii, blisko dolnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Melkki”
Ziemia60°07′55,6810″N 24°53′19,2170″E/60,132134 24,888671

Melkki (szw. Melkö) – wyspa na Morzu Bałtyckim (Zatoka Fińska) w Helsinkach, położona na południe od Lauttasaari i na zachód od Pihlajasaari[1]. Wyspa o powierzchni 83 hektarów[2] zarządzana jest przez fińskie siły zbrojne[3], jednak istnieją plany wykorzystania jej dla budownictwa mieszkaniowego[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1836 wyspy Melkki, Ryssänkari, Trutkubben, Hundören i kilka innych, podobnie jak większość wód, zostały sprzedane kupcowi i armatorowi helsińskiemu, Bernhardowi Benediktowi Brennerowi, który osiadł na Melkki i uprawiał tu ziemię. Zmarł na wyspie w 1879. W maju 1884 teren przejęli jego synowie, Viktor i Bernhard, jednak już w 1885 opuścili wyspę. W 1887 zbudowano tu baterie polowe obrony Helsinek, po uprzednim wywłaszczeniu Brennerów. Poważniejszych prac (mimo istniejących projektów) nie prowadzono, ponieważ część wojskowych uważało, że wyspę można zabezpieczyć ogniem dział z Lauttasaari. Nowe baterie wybudowano w 1892, a potem wyspę umocniono jeszcze w 1914. Po zdobyciu Helsinek przez Niemców w kwietniu 1918 na wyspie pracowali jeńcy wojenni, w tym komuniści (wojna domowa w Finlandii)[2].

22 lutego 1951 zaproponowano ministrowi obrony Finlandii, by Melkki oddano do użytku letnikom od sezonu letniego w 1952. Propozycja została przyjęta i wyspa była wykorzystywana do celów wypoczynkowych w ograniczonym zakresie i na specjalnych warunkach. Od lat 70. XX wieku rósł nacisk na demilitaryzację wyspy i wykorzystanie jej w celach mieszkaniowych[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mapy.cz, Mapy.cz [dostęp 2021-10-13].
  2. a b c Ove Enqvist, Kellä saaret ja selät on hallussaan... Maanpuolustuskorkeakoulun Sotahistorian laitos, 2007, s. 62-66, 85, 116, 284, 356, ISBN 978-951-25-1778-7.
  3. Islands managed by the Defence Forces, Helsingin kaupunki [dostęp 2021-10-13] (ang.).
  4. praca zbiorowa, Meri-Helsinki yleiskaavassa. Meri-Helsinki yleiskaavassa rannikko, saaristo, meri ja satamatoiminnot, Helsinki: Helsingin kaupunkisuunnitteluvirasto, 2014, s. 32-35.