Armator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Armator – osoba (osoba prawna lub fizyczna), eksploatująca własny, lub wynajęty statek. Zatrudnia kapitana i załogę oraz odpowiada cywilnie za zobowiązania wynikające z eksploatacji statku[potrzebny przypis].

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Według art. 7 Kodeksu morskiego[1] armatorem jest ten, kto we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem morskim własnym lub cudzym.

Ujęcie historyczne[edytuj | edytuj kod]

Dawniej armatorem była nazywana osoba, która na własny koszt uzbrajała statek i wynajmowała, lub właściciel i dowódca statku korsarskiego[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz.U. z 2009 r. Nr 217, poz. 1689).