Międzynarodowy Mieszany Zakon Wolnomularski „Le Droit Humain” w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Le Droit Humain, Paris

Międzynarodowy Mieszany Zakon Wolnomularski „Le Droit Humain” Federacja Polska – polska organizacja masońska różniąca się od innych tym, że przyjmuje zarówno mężczyzn, jak i kobiety (stąd „mieszany” charakter). Poza WLNP i WWP, jedna z trzech polskich obediencji masońskich. Międzynarodowa siedziba zakonu mieści się w Paryżu. Nie jest uznawana przez masonów regularnych, lecz utrzymuje przyjazne stosunki z Wielkim Wschodem Polski. Inaczej jednak niż WWP, „Le Droit Humain” („Prawo człowieka”) przyjmuje wśród swoich zasad wiarę w Wielkiego Architekta (traktowana jednak liberalnie).

Do swych celów zalicza postęp wiedzy na poziomie jednostki i społeczeństwa, zjednoczenie mężczyzn i kobiet wokół idei humanistycznej duchowości. Stosuje Ryt Szkocki Dawny i Uznany. „Le Droit Humain” jest stowarzyszeniem jawnym, zarejestrowanym pod numerem KRS 0000226421.

Historia[edytuj]

Pierwsza polska loża – „Orzeł Biały” – została zainicjowana w 1924 r. przez gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego z WLNP. Patentu (zgody) udzieliła jej brytyjska Order of the International Co-Freemasonry.

Wkrótce powstały kolejne loże: „Święty Graal” w Warszawie, „Góra Wawel” w Krakowie, „Orzeł i Pogoń” w Wilnie, „Pokój” w Katowicach, wojskowa loża „Św. Michała Archanioła” w Warszawie oraz założona przez pedagogów Loża „Radosna Przyszłość”.

W 1930 powołano Polską Federację (obediencję). Loże „Prawa Człowieka” skupiały wówczas ok. 300 osób, z tego kilkunastu w 30-33 stopniu wtajemniczenia. Do znanych członków „Le Droit Human” należał m.in. pedagog Janusz Korczak. Działały poza tym loże wyższych stopni: Kapituła i Areopag Narodowy pod przewodnictwem Wielkiego Marszałka, którym był gen. Karaszewicz-Tokarzewski. Loże polskiego przedwojennego Droit Humain przenikały się personalnie po części ze środowiskiem Towarzystwa Teozoficznego, ale nie były z nim związane, niemniej stosowany w nich rytuał był silnie zabarwiony wątkami ezoteryczno-teozoficznymi.

Po ponad półwiecznej przerwie dezaktywacji polskiej masonerii mieszanej, 11 października 1992 w Lille we Francji utworzono polską lożę „Pierre et Marie Curie”. W lipcu 1993 r. zainstalowała się w Warszawie. Samodzielną obediencję – Jurysdykcję Polską Międzynarodowego Mieszanego Zakonu Wolnomularskiego „Le Droit Humain” – powołano w 1997. Została ona zarejestrowana w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie jako stowarzyszenie w dniu 10 marca 1998. Po utworzeniu we wrześniu 2001 kapituły różokrzyżowej FENIKS, Jurysdykcja Droit Humain w Polsce liczyła już 7 lóż i zgodnie z międzynarodową konstytucją Zakonu mogła przekształcić się w Polską Federację Droit Humain, co zostało potwierdzone sądownie w dniu 23 lutego 2002. Współczesne polskie wolnomularstwo mieszane nie ma już nic wspólnego z teozofią, a wywodzi się z liberalno-adogmatycznej tradycji obecnej od samego początku we francuskim Droit Humain.

Loże „Le Droit Humain”[edytuj]

  • Loża Matka „Pierre et Marie Curie” – Warszawa
  • „Orzeł Biały” – Katowice
  • „Pod Ulem” – Toruń
  • „Rencontre Fraternelle” (francuskojęzyczna) -– Warszawa
  • „Konstytucja 3 Maja” – Warszawa
  • „Braterstwo pod Wawelem” – Kraków/Katowice
  • „Spirala” (loża doskonalenia, stopnie 4–14)
  • „Feniks” (loża kapitularna, stopnie 15–18)

Prezydenci Federacji Polskiej[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Literatura[edytuj]

  • Norbert Wójtowicz, Kobiety w loży masońskiej, „Rojalista – Pro Patria”, nr 1 (47), sierpień 2009 – luty 2010, s. 20-24