Mięsień czworogłowy uda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
quadriceps femoris

Mięsień czworogłowy uda (łac. musculus quadriceps femoris) – duży, gruby mięsień wypełniający grupę przednią mięśni uda. Cztery działające niezależnie głowy posiadają oddzielne przyczepy początkowe i wspólny przyczep końcowy.

Jest to najsilniejszy prostownik stawu kolanowego – antagonista mięśnia dwugłowego uda (łac.: musculus biceps femoris).

Pozostałe funkcje to:

  • stabilizowanie kolana w płaszczyźnie strzałkowej
  • zgięcie w stawie biodrowym.

Przyczep początkowy: kolec biodrowy przedni dolny (m. prosty, przednia i boczna strona kości udowej),

Przyczep końcowy: guzowatość piszczeli (poprzez rzepkę i jej więzadło).

Musculus quadriceps femoris ma cztery głowy:

  • musculus rectus femoris (mięsień prosty uda) przyczepia się do kolca biodrowego przedniego dolnego, do górnego brzegu panewki i dochodzi do wspólnego ścięgna końcowego na guzowatości kości piszczelowej
  • musculus vastus medialis (mięsień obszerny przyśrodkowy) – do wargi przyśrodkowej kresy chropawej kości udowej, aż do wysokości kresy międzykrętarzowej (łac. linea intertrochanterica) i dochodzi do wspólnego ścięgna końcowego
  • musculus vastus intermedius (mięsień obszerny pośredni) – do przedniej powierzchni trzonu k. udowej, obejmując 2/3 górnej przedniej powierzchni trzonu i do kresy międzykrętarzowej oraz do wspólnego ścięgna
  • musculus vastus lateralis (mięsień obszerny boczny) – do wargi bocznej kresy chropawej, do bocznej powierzchni krętarza większego (łac. trochanter major), do części bocznej kresy międzykrętarzowej i do przegrody międzymięśniowej bocznej. Mięsień kończy się wspólnym ścięgnem końcowym na guzowatości kości piszczelowej.

Unerwiany jest przez gałęzie nerwu udowego.