Michał Stanisław Flatau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Stanisław Flatau (ur. 7 marca 1865 w Warszawie, zm. 19 lipca 1925 w Krakowie) – doktor prawa, urzędnik, kierownik Dyrekcji Policji w Krakowie. W latach 1904-1917 pełnił funkcję dyrektora krakowskiej Policji.

Urodzony w rodzinie neofitów, zbliżonej do Leopolda Kronenberga i jego Gazety Polskiej. Jego ojciec, Aleksander (1836-1902), żonaty z Joanną Teitelbaum (1844-1918) był maklerem giełdowym i właścicielem Domu Handlowego w Warszawie. Flatau ukończył szkołę średnią w Warszawie, następnie Uniwersytet Wiedeński i w 1888 został urzędnikiem: najpierw w stolicy Austrii, następnie w Opawie i Cieszynie; w 1894 komisarz w Ostrawie, w 1897 starszy komisarz policji we Lwowie[1][2].

Po powrocie do Wiednia robił karierę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, ciesząc się protekcją Edwarda Taaffego, liberalnego premiera Austrii. Osiągnął rangę radcy; został zastępcą kierownika policji we Lwowie, a w 1904 kierownikiem Dyrekcji Policji w Krakowie[3][4]. Przy wyjeździe ze Lwowa otrzymał dwa wazony[5].

Niezorientowany w miejscowych stosunkach, nie orientował się w nastrojach ludności w czasach rodzenia się nowych prądów politycznych; dopuścił do rozwoju polskich ugrupowań zbrojnych na terenie poddanym jego policyjnemu nadzorowi. Również po wybuchu wojny w 1914 roku wykazywał niekompetencję; załamany psychicznie opuścił Kraków.

Wrócił do wiedeńskiego MSW na stanowisko referenta prawnego; po rozpadzie Austro-Węgier i odzyskaniu niepodległości przez Polskę pracował na takim samym stanowisku w Warszawie. Powracające zaburzenia psychiczne zmusiły go do wycofania się ze służby państwowej; przeniósł się do Krakowa, gdzie wkrótce zmarł w szpitalu.

Żonaty z Marią Müller, z którą miał syna Franciszka Józefa (ur. 1900), który był rotmistrzem 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego i córkę Marię[6].

Był odznaczony austro-węgierskim Orderem Żelaznej Korony III klasy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polski Słownik Biograficzny, t. VII. s. 29-30
  2. Kazimierz Reychman: Szkice genealogiczne, Serja I. Warszawa: Hoesick F., 1936, s. 69-71.
  3. Kurjer Warszawski, 1904 nr 98, (Telegramy Kurjera Warszawskiego). Dostęp https://polona.pl/item/26458780/3/
  4. Mucha : szkice satyryczno-humorystyczne : zebrane przez F. Kostrzewskiego i H. Pillatego. R.42, nr 25 (17 czerwca 1910) https://polona.pl/item/8057107/1/
  5. Dostęp https://polona.pl/item/31763059/2/
  6. Nasz Przegląd : organ niezależny R.15, nr 123 (29 kwietnia 1937). Dostęp https://polona.pl/item/9198582/6/