Michael Boogerd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michael Boogerd
Michael Boogerd
Narodowość  Holandia
Data urodzenia 28 maja 1972
Pseudonim Boogie-man
Wzrost 1.78 m
Waga 62.5 kg
Drużyna zakończył karierę
Drużyny
1993-2007 WordPerfect
Największe sukcesy

1. miejsce w Amstel Gold Race (1999)
2 wygrane etapy Tour de France
1. miejsce w Paryż-Nicea (1999)

Michael Anthonie Boogerd (ur. 28 maja 1972 w Hadze) – holenderski kolarz szosowy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Michael Boogerd
Michael Boogerd
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1999
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2003

Przez całą karierę kolarską, od 1994 do 2007, ścigał się w drużynie WordPerfect, która po kilku zmianach sponsora istnieje obecnie pod nazwą Rabobank Cycling Team. Na początku kariery Boogerd był traktowany jako kandydat do zwycięstw w dużych wyścigach wieloetapowych, pokazał się jednak jako specjalista od wyścigów klasycznych i pojedynczych etapów. W ciągu jedenastoletniej kariery, dzięki walecznemu sposobowi jazdy udało mu się wygrać dwa etapy w Tour de France. Swoją siłę pokazał Boogerd szczególnie w wyścigach klasycznych rozgrywanych wiosną na terenie Ardenów. Szczególnie udawało mu się zdobywać miejsca na podium w Amstel Gold Race i Liège-Bastogne-Liège. Tego drugiego nigdy nie udało mu się wygrać. Swoje jedyne zwycięstwo w Amstel Gold Race odniósł on w roku 1999, a od tej pory – między 2001 i 2005 – czterokrotnie był drugi, a w 2006 zajął trzecie miejsce. W Liège-Bastogne-Liège dwukrotnie był drugi i dwukrotnie trzeci.

W sezonach 1999 i 2003 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w kolarstwie szosowym. W pierwszym przypadku wyprzedził go tylko reprezentujący Belgię Andrei Tchmil, a w drugim lepszy był Włoch Paolo Bettini. Boogerd nigdy nie zdobył medalu na dużej międzynarodowej imprezie. Najbliżej podium był na mistrzostwach świata w Hamilton w 2003 roku, gdzie zajął piąte miejsce w wyścigu ze startu wspólnego. W tej samej konkurencji był również szósty na mistrzostwach świata w Valkenburgu w 1998 roku oraz siódmy podczas mistrzostw świata w Weronie w 2004 roku. W 2004 roku wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Atenach, gdzie nie ukończył rywalizacji w wyscigu ze startu wspólnego. W 2007 roku zakończył karierę.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]