Micrastur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Micrastur[1]
G.R. Gray, 1841[2]
Przedstawiciel rodzaju – trębacz prążkowany (M. ruficollis)
Przedstawiciel rodzaju – trębacz prążkowany (M. ruficollis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd sokołowe
Rodzina sokołowate
Podrodzina trębacze
Rodzaj Micrastur
Typ nomenklatoryczny

Falco brachypterus Temminck, 1822 = Sparvius semitorquatus Vieillot, 1817

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Micrasturrodzaj ptaka z podrodziny trębaczy (Herpetotherinae) w rodzinie sokołowatych (Falconidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[12].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 30–58 cm; masa ciała samców 144–646 g, samic 170–940 g; rozpiętość skrzydeł 46–72 cm[13][14].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Micrastur: gr. μικρος mikros – mały, krótki; rodzaj Astur Lacépède, 1799[15].
  • Brachypterus: epitet gatunkowy Falco brachypterus Temminck, 1822[a] (gr. βραχυπτερος brakhupteros – krótkoskrzydły, od βραχυς brakhus – krótki; -πτερος -pteros – -skrzydły, od πτερον pteron – skrzydło)[16].
  • Carnifex: łac. carnifex, carnificis – kat, morderca, od caro, carnis – ciało, mięso; facere – powodować[17]. Gatunek typowy: Carnifex naso Lesson, 1842.
  • Climacocercus (Climacourus): gr. κλιμαξ klimax, κλιμακος klimakos – drabina; κερκος kerkos – ogon[18]. Gatunek typowy: Falco brachypterus Temminck, 1822 = Sparvius semitorquatus Vieillot, 1817.
  • Rhyncomegas (Rhyncomegus): gr. ῥυγχος rhunkhos – dziób; μεγας megas – wielki[19]. Gatunek typowy: Falco brachypterus Temminck, 1822 = Sparvius semitorquatus Vieillot, 1817.
  • Nothierax: gr. νοθος nothos – fałszywy, hybrydowy; ἱεραξ hierax, ἱερακος hierakos – jastrząb, sokół[20]. Gatunek typowy: Falco xanthothorax Temminck, 1821 = Sparvius ruficollis Vieillot, 1817.
  • Thrasyaccipiter: gr. θρασυς thrasus – śmiały, zuchwały; rodzaj Accipiter Brisson, 1760, jastrząb[21]. Gatunek typowy: Thrasyaccipiter seminocturnis Bertoni, 1901 = Sparvius ruficollis Vieillot, 1817.
  • Clamosocircus: łac. clamosus – hałaśliwy, głośny, od clamare – krzyczeć; rodzaj Circus Lacépède, 1799, błotniak[22]. Gatunek typowy: Sparvius gilvicollis Vieillot, 1817.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[23]:

Uwagi

  1. Synonim M. semitorquatus.

Przypisy

  1. Micrastur, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma and an indication of the typical species of each genus. Wyd. 2nd ed., rev., augm., and accompanied with an index. London: Printed and sold by R. and J.E. Taylor, 1841, s. 6. (ang.)
  3. R.P. Lesson: Compléments de Buffon. Wyd. 2. éd. / rev., corr. et augm. par l'auteur. Paris: P. Pourrat Frères, 1838, s. 113. (fr.)
  4. R.P. Lesson. Nouveau genre d’oiseaux de proie. „L’Écho du monde savant et l’Hermès”. 9, s. kol. 1084, 1842 (fr.). 
  5. J.J. von Tschudi (J. Cabanis). Avium conspectus quae in Republica Peruana reperiuntur et pleraeque observatae vel collectae sunt in itinere. „Archiv für Naturgeschichte”. 10 (1), s. 265, 1844 (łac.). 
  6. Ch.L. Bonaparte. Revue générale de la classe des Oiseaux. „Revue et Magasin de Zoologie pure et appliquée”. 2e Série. 2, s. 489, 1850 (fr.). 
  7. Ch.L. Bonaparte. Notes sur les collections rapportées en 1853, par M. A. Delattre, de son voyage en Californie et clans le Nicaragua. „Comptes Rendus hebdomadaires des séances de l'Académie des Sciences”. 37, s. 809, 1853 (fr.). 
  8. R. Ridgway. Revision of the Falconine Genera, Micrastur, Geranospiza and Rupornis, and the Strigine genus, Glaucidium. „Proceedings of the Boston Society for Natural History”. 16, s. 73, 1874 (ang.). 
  9. C.J. Sundevall. „Öfversigt Konglica Svenska Vetenskaps-Akademiens nya Handlingar”. 31 (2), s. 25, 1874 (szw.). 
  10. M.S. Bertoni. Aves nuevas del Paraguay. „Anales Científicos Paraguayos”. 1 (1), s. 164, 1901 (hiszp.). 
  11. H.K. Swann: A monograph of the Birds of Prey (order Accipitres). London: Wheldon & Wesley, 1924, s. 145. (ang.)
  12. F. Gill, D. Donsker (red.): Falcons (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-01-26].
  13. C.M. White, P.D. Olsen, L.F. Kiff: Family Falconidae (Falcons and Caracaras). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 253–254. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  14. J. Fjeldså: Species Accounts of New Species. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J.Sargatal, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. Specjalna: New Species and Global Index. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 194. ISBN 978-84-96553-88-0. (ang.)
  15. Jobling 2017 ↓, s. Micrastur.
  16. Jobling 2017 ↓, s. Brachypterus.
  17. Jobling 2017 ↓, s. Carnifex.
  18. Jobling 2017 ↓, s. Climacocercus.
  19. Jobling 2017 ↓, s. Rhyncomegas.
  20. Jobling 2017 ↓, s. Nothierax.
  21. Jobling 2017 ↓, s. Thrasyaccipiter.
  22. Jobling 2017 ↓, s. Clamosocircus.
  23. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Herpetotherinae Lesson, 1843 - trębacze (wersja: 2015-09-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-01-26].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-01-26]. (ang.)