Circus (ptaki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Circus[1]
Lacépedee, 1799[2]
Przedstawiciel rodzaju – błotniak moczarowy (C. approximans)
Przedstawiciel rodzaju – błotniak moczarowy (C. approximans)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Accipitrini
Rodzaj Circus
Typ nomenklatoryczny

Falco aeruginosus Linnaeus

Synonimy
  • Eucircus Acloque, 1900[3]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Circusrodzaj ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki drapieżne, zamieszkujące półkulę północną, Afrykę i Australazję[4].

Charakterystyka[edytuj]

Długość ciała 39–61 cm; masa ciała samców 227–740 g, samic 254–1080 g; rozpiętość skrzydeł 90–155 cm[5]. Ptaki te szybują na skrzydłach uniesionych w kształcie litery V. Ppolują zataczając powoli kręgi. Zamieszkują tereny otwarte; preferują obszary podmokłe.

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Circus: gr. κιρκος kirkos – częściowo mityczny jastrząb, nazwany tak od jego krążącego locie, od κιρκος kirkos – krąg, wspomniany przez wielu autorów klasycznych, a później utożsamiany z błotniakiem zbożowym (por. κιρκη kirkē – ptak do którego odwołuje się Aelianus, różni się od κιρκος kirkos, ale nadal nie zidentyfikowany)[6].
  • Eucircus: gr. ευ eu – drobny; rodzaj Circus Lacépède, 1799[7]. Gatunek typowy: Falco aeruginosus Linnaeus.

Podział systematyczny[edytuj]

Zachodzi potrzeba zbadania relacji zachodzących pomiędzy Circus a Accipiter[8]. Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy

  1. Circus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. B.G. de Lacépède: Discours d'ouverture et de clôture du cours d’histoire naturelle, donné dans le Muséum national d’Histoire naturelle, l’an VII de la République, et tableaux méthodiques des mammifères et des oiseaux. Paris: Plassan, 1799, s. 4. (fr.)
  3. A. Acloque: Faune de France, contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Cz. 1. Paris: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 19 rue Hautefeuille, près du boulevard Saint-Germain, 1900, s. 122. (fr.)
  4. F. Gill, D. Donsker (red.): New World vultures, Secretarybird, kites, hawks & eagles (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2016-10-29].
  5. J.M. Thiollay: Family Accipitridae (Hawks and Eagles). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 137–140. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  6. Jobling 2016 ↓, s. Circus.
  7. Jobling 2016 ↓, s. Eucircus.
  8. H.R.L. Lerner, M.C. Klaver, D.P. Mindell. Molecular Phylogenetics of the Buteonine Birds of Prey (Accipteridae). „The Auk”. 125 (2), s. 304-315, 2008. DOI: 10.1525/auk.2008.06161 (ang.). 
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2016-02-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-29].
  10. Robert Simmons: Harriers of the World: Their Behaviour and Ecology. USA: Oxford University Press, 2000. ISBN 0198549644. (ang.)
  11. M. Wink, H. Sauer-Gürth: Advances in the molecular systematics of African raptors. W: Raptors at Risk. WWGBP & MME/BirdLife Hungary, 2000, s. 135-147. ISBN 0-88839-478-0. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-29]. (ang.)