Miecznik wielki litewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miecznik wielki litewski (łac. gladifer, ensifer, armifer) - urząd dworski I Rzeczypospolitej.

Przejęty w Wielkim Księstwie Litewskim na wzór miecznika wielkiego koronnego. Miecznik wielki litewski nosił miecz głownią do góry, po lewej stronie wielkiego księcia, jako oznakę władzy wojskowej monarchy. W czasie pogrzebu miecz odwracał głownią do dołu, a na rękojeści stawiał świece. Przed ołtarzem miecznik rzucał miecz na posadzkę lub łamał go, gdy monarcha był ostatnim z rodu.

Lista mieczników wielkich litewskich[edytuj | edytuj kod]